1 Nang araw ring iyon ay lumabas si Jesus sa bahay at umupo sa tabing-dagat.2 At natipon sa kaniya ang lubhang napakaraming tao, kaya siya ay sumakay sa bangka upang umupo at ang lahat ng napakaraming tao ay nakatayo na sa tabing-dagat.3 At siya ay nagsalita sa kanila ng maraming bagay sa pamamagitan ng mga talinghaga na nagsasabi, “Narito, ang isang manghahasik ay lumabas upang maghasik.4 At sa kaniyang paghahasik, ang ilan nga ay nahulog sa tabi ng daan at dumating ang mga ibon at nilamon ang mga ito.5 Ang ilan naman ay nahulog sa mababatong lugar kung saan wala itong sapat na lupa. Kaagad itong sumibol dahil hindi malalim ang lupa nito.6 At sa pagsikat ng araw, nalanta ito, at dahil walang naging ugat, ito ay tuluyang natuyo.7 Ang ilan ay nahulog sa dawagan. Ngunit ang mga dawag ay lumago at sinakal ang mga ito.8 Ngunit ang ilan ay nahulog sa mabuting lupa at namunga, ang ilan nga ay tig-isandaan, ang ilan ay tig-animnapu at ang ilan ay tig-tatlumpu.9 Siya na mayroong mga tainga upang makinig, hayaan siyang makinig.”10 At nang lumapit ang mga alagad sa kaniya, sinabi nila, “Bakit ka nangungusap sa kanila sa pamamagitan ng mga talinghaga?”11 Sumagot siya at sinabi sa kanila, “Sapagkat ipinagkaloob na sa inyo ang malaman ang mga hiwaga ng paghahari ng langit ngunit ito ay hindi ipinagkaloob sa kanila.12 Dahil ang sinumang nagtataglay, siya ay pagkakalooban at siya ay mananagana. Ngunit ang sinumang hindi nagtataglay, maging ang iba niyang tinataglay ay kukunin sa kaniya.13 Dahil dito, ako ay nagsasalita sa kanila sa pamamagitan ng mga talinghaga sapagkat sila ay nagmamasid ngunit hindi nakakakita, sila ay nakikinig ngunit hindi dumirinig ni hindi sila nakakaunawa.14 At natupad sa kanila ang inihayag ni propeta Isaias na sinasabi, ‘Sa pamamagitan ng pakikinig ay makakarinig kayo ngunit hinding-hindi kayo makakaunawa, at sa pagmamasid ay magmamasid kayo ngunit hinding-hindi kayo makakatalos.15 Ito ay sapagkat kumapal ang puso ng mga taong ito, pumurol sa pakikinig ang kanilang mga tainga, at ipinikit nila ang kanilang mga mata. Kung hindi gayon, makakakita ang kanilang mga mata, makakarinig ang kanilang mga tainga, makakaunawa ang kanilang mga puso at manunumbalik, at pagagalingin ko sila.’ Isa 6:9-1016 Pinagpala ang inyong mga mata sapagkat ang mga ito ay nakakakita at ang inyong mga tainga sapagkat ang mga ito ay nakakarinig.17 Sapagkat katotohanang sinasabi ko sa inyo na maraming propeta at mga taong matuwid ang naghangad na makita yaong mga pinagmamasdan ninyo ngunit hindi nila namasdan, na marinig yaong mga pinakikinggan ninyo ngunit hindi nila narinig.18 “Pakinggan nga ninyo ang talinghaga patungkol sa manghahasik.19 Habang ang sinumang nakikinig sa salita ng pagahahari at hindi ito inuunawa, dumarating yaong masama at inaagaw ang naihasik na sa kaniyang puso. Siya yaong nahasikan ng binhi sa tabi ng daan.20 At siya na nahasikan ng binhi sa mababatong lugar, siya yaong nakikinig ng salita at kaagad itong tinanggap na may kagalakan.21 Ngunit wala itong ugat sa kaniyang sarili kaya tumagal ng sandali, sapagkat sa pagdating ng kahirapan at kalupitan dahil sa salita, siya ay natitisod kaagad.22 Siya na nahasikan ng binhi sa dawagan, siya yaong nakikinig ng salita ngunit ang kabalisahan ng kapanahunang ito at ang pandaraya ng kayamanan ang sumakal sa salita kaya siya ay naging walang bunga.23 Subalit siya na nahasikan ng binhi sa mabuting lupa, siya yaong nakikinig ng salita at nauunawaan nito, kaya nga siya ay namumunga at nagdudulot, ang ilan nga ay tig-isandaan at ang ilan ay tig-animnapu at ang ilan ay tig-tatlumpu.”24 Isa pang talinghaga ang isinalaysay niya sa kanila na sinasabi, “Ang paghahari ng langit ay inihalintulad sa isang lalaki na naghasik ng mabuting binhi sa kaniyang bukirin.25 Ngunit habang natutulog ang mga tao, dumating ang kaniyang kaaway at naghasik ng mapanirang mga damo sa kalagitnaan ng mga trigo at umalis.26 At nang umusbong ang sibol at namunga, sa panahong iyon ay lumitaw rin ang mapanirang mga damo.27 Kaya nang lumapit ang mga alipin ng may-ari ng sambahayan ay kanilang sinabi, ‘Panginoon, hindi nga ba mabuting binhi ang inihasik mo sa iyong bukirin? Kung gayon, saan nagmula ang mapanirang mga damong naririto?’28 Sinabi niya sa kanila, ‘Ang kaaway ang taong gumawa nito.’ At sinabi ng mga alipin sa kaniya, ‘Kung gayon, ninanais mo bang kami ay pumunta at ipunin ang mga ito?’29 Ngunit sinabi niya, ‘Huwag, baka habang iniipon ninyo ang mapanirang mga damo ay kasabay ninyong mabunot ang mga trigo.30 Hayaan ninyong sila ay kapwa tumubo hanggang sa anihan at sa panahon ng anihan ay sasabihin ko sa mang-aani, “Ipunin muna ninyo ang mapanirang mga damo at itali ninyo sa mga bigkis upang matupok ng apoy, ngunit ang trigo ay ipunin ninyo sa aking kamalig.” ’ ”31 Isa pang talinghaga ang isinalaysay niya sa kanila na sinasabi, “Ang paghahari ng langit ay katulad ng isang butil ng mustasa na kinuha ng isang lalaki at inihasik sa kaniyang bukirin.32 Talagang ito ay mas maliit sa lahat ng mga binhi. Ngunit kapag ito ay mapatubo, mas malaki ito sa mga halaman at nagiging punongkahoy kung kaya ang mga ibon sa himpapawid ay dumarating at mamumugad sa mga sanga nito.”33 Isa pang talinghaga ang sinabi niya sa kanila, “Ang paghahari ng langit ay katulad sa pampaalsa na kinuha ng isang babae at inihalo sa tatlong takal° na harina hanggang sa napaalsa nito ang lahat.”34 Ang lahat ng mga bagay na ito ay sinabi ni Jesus sa napakaraming mga tao sa pamamagitan ng mga talinghaga at bukod sa talinghaga ay wala na siyang sinabi sa kanila.35 upang matupad ang ipinahayag sa pamamagitan ng propeta na sinasabi, “Ibubuka ko ang aking bibig sa pamamagitan ng mga talinghaga at bibigkasin ko ang mga bagay na nakatago mula sa pagkatatag ng sanlibutan.” Awi 78:236 Pagkaalis ng napakaraming tao, si Jesus ay pumasok sa bahay. Lumapit sa kaniya ang kaniyang mga alagad na sinasabi, “Ipaliwanag mo sa amin ang talinghaga ng mapanirang mga damo sa bukirin.”37 Sumagot siya at sinabi sa kanila, “Siya na naghasik ng mabuting binhi ay ang Anak ng Tao.38 Ang bukirin ay ang sanlibutan at ang mabuting binhi ay ang mga anak ng paghahari ng Diyos, ngunit ang mapanirang mga damo ay ang mga anak niyaong masama.39 Ang kaaway na siyang naghasik ng mga ito ay ang diyablo. Ang tag-ani ay ang katapusan ng kapanahunang ito at ang mga mang-aani ay ang mga anghel.40 Kaya kung paano iniipon at tinutupok sa apoy ang mapanirang damo ay gayundin ang mangyayari sa katapusan ng kapanahunang ito.
