Marian lahja
| Secondary Keywords | Jesus Magdalena Maria mga kaibigan pahimakas regalo Uusi uusi uusi |
|---|---|
| Mga Banal na Kasulatan | John 121 Anim na araw bago ang Paglagpas, si Jesus ay pumunta sa Betania, na kinaroonan ni Lazaro na namatay na at kaniyang ibinangon mula sa mga patay. 2 Sila ay naghanda roon ng hapunan para sa kaniya. Si Marta ay naglingkod ngunit si Lazaro ay isa sa mga nakaupong kasalo niya sa hapag. 3 Si Maria ay kumuha ng isang librang° mamahalin na pabangong langis ng nardo at ipinahid niya sa mga paa ni Jesus at pinunasan niya ng kaniyang buhok ang mga paa ni Jesus, at ang bahay ay napuno ng halimuyak ng pabangong langis. 4 Kaya si Judas na taga-Keriot na anak ni Simon, na isa sa kaniyang mga alagad na siyang magkakanulo kay Jesus, ay nagsabi, 5 “Bakit hindi ipinagbili ang pabangong langis na ito sa halagang tatlong daang denaryo° at ipinamigay sa mga dukha?” 6 Ito ay sinabi niya, hindi dahil siya ay nagmamalasakit sa mga dukha kundi dahil siya ay magnanakaw, at nasa kaniya ang supot ng salapi at kinukupit niya ang mga inilalagay rito. 7 Kaya sinabi ni Jesus, “Pabayaan ninyo siya, inilaan na niya ito para sa araw ng aking libing 8 sapagkat ang mga dukha ay palagi ninyong kasama, ngunit ako ay hindi ninyo palaging makakasama.” 9 Maraming mga Judio ang nakaalam na siya ay naroroon. Sila ay pumunta hindi lamang dahil kay Jesus kundi upang makita rin si Lazaro na ibinangon niya mula sa mga patay. 10 Subalit ang mga punong saserdote ay nagsanggunian upang patayin din si Lazaro 11 sapagkat dahil sa kaniya, maraming mga Judio ang lumayo at sumampalataya kay Jesus. Luke 736 One of the Pharisees asked him to eat with him, and he went into the Pharisee's house and took his place at the table. 37 And behold, a woman of the city, who was a sinner, when she learned that he was reclining at table in the Pharisee's house, brought an alabaster flask of ointment, 38 and standing behind him at his feet, weeping, she began to wet his feet with her tears and wiped them with the hair of her head and kissed his feet and anointed them with the ointment. 39 Now when the Pharisee who had invited him saw this, he said to himself, “If this man were a prophet, he would have known who and what sort of woman this is who is touching him, for she is a sinner.” 40 And Jesus answering said to him, “Simon, I have something to say to you.” And he answered, “Say it, Teacher.” 41 “A certain moneylender had two debtors. One owed five hundred denarii, and the other fifty. 42 When they could not pay, he cancelled the debt of both. Now which of them will love him more?” 43 Simon answered, “The one, I suppose, for whom he cancelled the larger debt.” And he said to him, “You have judged rightly.” 44 Then turning toward the woman he said to Simon, “Do you see this woman? I entered your house; you gave me no water for my feet, but she has wet my feet with her tears and wiped them with her hair. 45 You gave me no kiss, but from the time I came in she has not ceased to kiss my feet. 46 You did not anoint my head with oil, but she has anointed my feet with ointment. 47 Therefore I tell you, her sins, which are many, are forgiven—for she loved much. But he who is forgiven little, loves little.” 48 And he said to her, “Your sins are forgiven.” 49 Then those who were at table with him began to say among themselves, “Who is this, who even forgives sins?” 50 And he said to the woman, “Your faith has saved you; go in peace.” Mark 141 It was now two days before the Passover and the Feast of Unleavened Bread. And the chief priests and the scribes were seeking how to arrest him by stealth and kill him, 2 for they said, “Not during the feast, lest there be an uproar from the people.” 3 And while he was at Bethany in the house of Simon the leper, as he was reclining at table, a woman came with an alabaster flask of ointment of pure nard, very costly, and she broke the flask and poured it over his head. 4 There were some who said to themselves indignantly, “Why was the ointment wasted like that? 5 For this ointment could have been sold for more than three hundred denarii and given to the poor.” And they scolded her. 6 But Jesus said, “Leave her alone. Why do you trouble her? She has done a beautiful thing to me. 7 For you always have the poor with you, and whenever you want, you can do good for them. But you will not always have me. 8 She has done what she could; she has anointed my body beforehand for burial. 9 And truly, I say to you, wherever the gospel is proclaimed in the whole world, what she has done will be told in memory of her.” Matthew 261 At nangyari, nang natapos na ni Jesus ang lahat ng mga pananalitang ito, sinabi niya sa kaniyang mga alagad, 2 “Alam na ninyo na pagkalipas ng dalawang araw ay magaganap ang Paglagpas at ang Anak ng Tao ay ipagkakanulo upang ipako sa krus.” 3 Sa oras na iyon ay nagtipun-tipon ang mga punong saserdote at ang mga eskriba at ang matatanda ng bayan sa bulwagan ng pinakapunong saserdote, siya na tinatawag na Caifas. 4 At sila ay nagsanggunian upang si Jesus ay kanilang madakip sa pamamagitan ng paglinlang upang siya ay ipapatay. 5 Ngunit sinabi nila, “Huwag sa kapistahan upang hindi magkaroon ng kaguluhan sa mga tao.” 6 At nang dumating si Jesus sa Betania sa bahay ni Simon na ketongin, 7 may isang babaing lumapit sa kaniya na may dala-dalang sisidlang alabastro na may mamahaling pamahid. At ito ay ibinuhos niya sa ulo ni Jesus habang siya ay nakadulog sa hapag. 8 Ngunit nang nakita ito ng kaniyang mga alagad, sila ay lubhang nagalit na sinasabi, “Para sa ano ang pag-aaksayang ito? 9 Sapagkat ang pamahid na ito ay maaring ipagbili sa malaking halaga at maipamigay sa mga dukha.” 10 Subalit dahil alam ito ni Jesus, sinabi niya sa kanila, “Bakit ninyo binibigyan ng kabalisan ang babae? Sapagkat siya ay gumawa ng mabuting gawa para sa akin 11 dahil ang mga dukha ay palagi ninyong nakakasama ngunit ako ay hindi ninyo palaging nakakasama. 12 Ang pagbuhos niya ng pamahid na ito sa aking katawan ay ginawa niya para sa paglibing sa akin. 13 Katotohanang sinasabi ko sa inyo, saanman sa buong sanlibutan ipapangaral ang ebanghelyong ito, ang ginawa ng babaing ito ay isasalaysay din bilang pag-alaala sa kaniya.” |