1 At nangyari sa Iconio, na sina Paulo at Bernabe ay magkasamang pumasok sa sinagoga ng mga Judio at sa gayong paraan ay nagsalita upang ang lubhang napakaraming tao, kapwa sa mga Judio at sa mga Griyego, ay sumampalataya.2 Ngunit ginulo at pinasama ng mga Judiong hindi naniniwala ang mga kaisipan ng mga Gentil laban sa mga kapatid.3 Kaya sila nga ay nanatili roon ng mahabang panahon na buong tapang na nangangaral patungkol sa Panginoon na siyang nagpapatotoo sa salita ng kaniyang biyaya at nagpapahintulot na maganap ang mga tanda at mga kamangha-manghang gawa sa pamamagitan ng kanilang mga kamay.4 Ngunit ang napakaraming tao ng lungsod ay nahati at may mga sumama nga sa mga Judio at may mga sumama sa mga apostol.5 At nagkaroon ng marahas na pagtatangka ang mga Gentil at ang mga Judio kasama ang kanilang mga pinuno, upang sila ay gawan ng masama at batuhin.6 Nang ito ay nalaman nila, sila ay lumikas patungong Listra at Derbe na mga lungsod ng Licaonia at sa nakapalibot na lupain.7 At doon sila ay patuloy na nangangaral ng ebanghelyo.8 Sa Listra ay may nakaupo na isang lalaking walang lakas ang mga paa, na kailanman ay hindi nakalakad sapagkat siya ay lumpo mula pa sa sinapupunan ng kaniyang ina.9 Naririnig ng taong ito ang pagsasalita ni Pablo na nakatitig sa kaniya at nakita siyang nagtataglay ng pananampalataya upang gumaling,10 sa pamamagitan ng malakas na tinig ay sinabi sa kaniya, “Tumayo kang matuwid sa iyong mga paa!” At siya ay naglululukso at naglakad-lakad.11 At nang nakita ng napakaraming tao ang ginawa ni Pablo, sila ay sumigaw na sinasabi sa wikang Licaonia, “Ang mga diyos ay bumaba sa atin sa anyo ng mga tao.”12 Si Bernabe ay tinawag nilang Zeus at si Pablo ay Hermes dahil siya ang kinikilalang tagapagsalita.13 Kaya ang saserdote ni Zeus na nasa harap ng kanilang lungsod ay nagdala ng mga toro at mga putong na bulaklak sa mga tarangkahan, na nagnanais na maghandog ng hain kasama ang napakaraming tao.14 Nang narinig ito ng mga apostol, na sina Pablo at Bernabe, pinunit nila ang kanilang mga damit at tumakbo sila na sumisigaw sa gitna ng napakaraming tao,15 at kanilang sinasabi, “Mga ginoo, bakit ninyo ginawa ang mga bagay na ito? Kami rin ay mga taong may damdamin katulad ninyo. Ang ebanghelyo ay ipinapahayag namin sa inyo upang mula sa walang kabuluhang mga bagay na ito ay manumbalik kayo sa Diyos na buhay na siyang gumawa ng langit at ng lupa at ng dagat at ng lahat ng mga bagay na naroroon.16 Sa mga salinlahing nakaraan na, siya ang nagpahintulot sa lahat ng mga bansa na lumakad sa kanilang mga landas.17 Gayunpaman, hindi niya hinayaang mawalan ng patotoo ang kaniyang sarili sapagkat gumawa siya ng mabuti at nagbigay sa atin ng ulan mula sa langit at ng mga panahong masagana, na binubusog ang ating mga puso ng pagkain at ng kagalakan.”18 Sa mga pananalitang ito ay bahagya nilang napigil ang napakaraming tao upang hindi sila maghandog ng hain sa kanila.19 Ngunit dumating mula sa Antioquia at Iconio ang mga Judio na humimok sa napakaraming tao. At pagkatapos nilang batuhin si Pablo, siya ay kanilang kinaladkad palabas ng lungsod sapagkat inakala nilang siya ay patay na.20 Ngunit habang nakapaligid sa kaniya ang mga alagad, siya ay tumindig at pumasok sa lungsod. Kinabukasan, siya ay pumunta sa Derbe kasama si Bernabe.21 Nang naipangaral nila ang ebanghelyo sa lungsod na iyon at nakapagturo sa maraming alagad, bumalik sila sa Listra, sa Iconio at sa Antioquia,22 na pinapatatag ang mga kaluluwa ng mga alagad at isinasamo na sila ay manatili sa pananampalataya at “kahit sa pamamagitan ng maraming kapighatian, kinakailangan tayong pumasok sa paghahari ng Diyos.”23 Nang sila ay nakapagtalaga ng matatanda sa bawat iglesiya at nakapanalanging may pag-aayuno, sila ay kanilang ipinagtagubilin sa Panginoon na sinampalatayanan nila.24 At pagkadaan nila sa Pisidia, sila ay pumunta sa Pamfilia.25 At nang naipahayag nila ang salita sa Perga, lumusong sila sa Atalia.26 At mula roon ay naglayag sila patungo sa Antioquia, kung saan sila ay ipinagkatiwala na sa biyaya ng Diyos sa gawaing natupad nila.27 Nang dumating sila at natipon ang iglesiya, isinalaysay nila ang lahat na ginawa ng Diyos sa kanila at kung paanong binuksan ng Diyos sa mga Gentil ang pintuan ng pananampalataya.28 Kaya sila ay nanatili roon nang mahabang panahon kasama ang mga alagad.
