James kirjoitti

James 1

1 Si Santiago, ang alipin ng Diyos at ng Panginoong Jesu-Cristo, sa labindalawang lipi ng Israel na nasa pangangalat, pagbati.2 Mga kapatid ko, ituring ninyong buong kagalakan kapag kayo ay dumanas ng iba't ibang pagsubok3 yamang nalalaman ninyo na ang pagiging-subok ng inyong pananampalataya ay nagbubunga ng pagtitiis.4 Ngunit hayaan na ang pagtitiis ay magkaroon ng ganap na paggawa upang kayo ay maging ganap at lubos na walang anumang kakulangan.5 At kung ang sinuman sa inyo ay nagkukulang ng karunungan, hayaan siyang humiling mula sa Diyos na siyang nagbibigay nang sagana sa lahat at hindi nanunumbat, at ito ay ibibigay sa kaniya.6 Ngunit siya ay hayaang humiling sa pamamagitan ng pananampalataya na walang pag-aalinlangan sapagkat siya na nag-aalinlangan ay katulad ng malakas na alon ng dagat na tinatangay at ipinapadpad ng hangin,7 at huwag isipin ng taong iyon na siya ay tatanggap ng anumang bagay mula sa Panginoon.8 Ang taong nagdadalawang-isip ay hindi matatag sa lahat ng kaniyang mga lakad.9 Ngunit hayaan na magmapuri ang hamak na kapatid dahil sa pagtataas sa kaniya,10 at ang mayaman ay magmapuri sa kaniyang pagkakababa sapagkat siya ay lilipas katulad ng bulaklak ng damo,11 dahil ang araw ay sumisikat na kasabay ang nakakapasong init at tinutuyo ang damo at ang bulaklak nito ay nalalagas at sinisira ang kaakit-akit nitong anyo. Gayundin naman ang mayaman ay malalanta sa kaniyang mga lakad.12 Pinagpala ang taong nagtitiis ng pagsubok sapagkat pagkatapos siyang maging subok, siya ay tatanggap ng putong ng buhay na ipinangako ng Panginoon sa kanila na umiibig sa kaniya.13 Huwag sabihin ng sinuman kapag siya ay tinutukso, “Ako ay tinutukso ng Diyos” sapagkat ang Diyos ay hindi matutukso ng masasama at hindi siya nanunukso ng sinuman.14 Ngunit ang bawat tao ay natutukso kapag siya ay nahihila ng sarili niyang pagnanasa at siya ay naaakit nito.15 Pagkatapos maglihi ang pagnanasa, ito ay nanganganak ng kasalanan at kapag ang kasalanan ay naisakatuparan, ito ay nagbubunga ng kamatayan.16 Minamahal kong mga kapatid, huwag kayong padaya.17 Ang bawat mabuting pagbibigay at ang bawat ganap na kaloob ay mula sa itaas at bumababa mula sa Ama ng kaliwanagan na sa kaniya ay walang pagbabago o anino ng pagtalikod.18 Dahil sa sarili niyang kalooban ay ipinanganak niya tayo sa salita ng katotohanan upang tayo ay maging isang uri ng mga unang bunga ng kaniyang mga nilikha.19 Kung kaya, minamahal kong mga kapatid, hayaan na ang bawat tao ay maging maagap sa pakikinig at marahan sa pagsasalita at marahan sa pagkapoot,20 sapagkat ang poot ng tao ay hindi nagbubunga ng katuwiran ng Diyos.21 Dahil dito, hubarin ninyo ang lahat ng karumihan at ang labis na kasamaan, at sa pamamagitan ng kaamuan ay tanggapin ninyo ang salitang inihugpong sa inyo na siyang makakapagligtas ng inyong mga kaluluwa.22 Ngunit maging mga tagatupad kayo ng salita at hindi mga tagapakinig lamang na inyong dinadaya ang inyong mga sarili,23 sapagkat ang sinumang tagapakinig ng salita ngunit hindi tagatupad nito, siya ay katulad ng isang tao na pinagmamasdan ang kaniyang likas na mukha sa salamin24 sapagkat pinagmasdan niya ang kaniyang sarili pagkatapos siya ay umalis at kinalimutan kaagad kung anong uri ang pagkatao niya.25 Ngunit ang sinumang tumitingin sa ganap na kautusan ng kalayaan at nananatili rito, at siya ay hindi naging makakalimuting tagapakinig, sa halip siya ay tagapagsagawa ng gawain, ang taong ito ay pagpapalain sa kaniyang paggawa.26 Kung ang sinuman sa inyo ay nag-aakalang siya ay relihiyoso at hindi pinipigil ang kaniyang dila, sa halip ay dinadaya niya ang kaniyang puso, ang relihiyon ng taong ito ay walang kabuluhan.27 Ang dalisay at walang dungis na relihiyon sa harapan ng Diyos at Ama ay ito: ang pagdalaw sa mga ulila at sa mga babaing balo sa kanilang kahirapan, at ang pag-iingat sa kaniyang sarili na walang dungis mula sa sanlibutan.