25 At narito, may isang lalaki sa Jerusalem na ang pangalan ay Simeon. Ang lalaking ito ay matuwid at matapat sa Diyos, na naghihintay sa kaaliwan ng Israel at ang Banal na Espiritu ay sumasakaniya.26 At ito ay ipinahayag na sa kaniya ng Banal na Espiritu na hindi niya mararanasan ang kamatayan hanggang sa makita niya ang Cristo ng Panginoon.27 At siya ay pumunta sa loob ng templo sa pamamagitan ng Espiritu. At habang ang sanggol na si Jesus ay dinadala ng mga magulang sa loob ng templo upang gawin ang mga naaayon sa naging kaugalian sa Kautusan,28 kinarga siya ni Simeon sa kaniyang mga bisig at pinuri ang Diyos, na sinabi,29 “Panginoon, ngayon ay hayaan mo ang iyong alipin na pumanaw nang may kapayapaan ayon sa iyong salita30 sapagkat nakita na ng aking mga mata ang iyong pagliligtas31 na iyong inihanda sa harap ng lahat ng mga tao.32 Ito ay isang liwanag para sa kapahayagan sa mga Gentil at kaluwalhatian ng iyong bayang Israel.”33 At si Jose at ang ina ni Jesus ay namangha sa mga bagay na sinabi patungkol sa kaniya.34 At sila ay binasbasan ni Simeon at sinabi kay Maria na ina ng sanggol, “Narito! Siya ay itinalaga para sa pagbagsak at pagtindig ng marami sa Israel at magiging tanda na kanilang tututulan35 (ngunit sa iyo naman ay isang tabak ang tatagos sa iyong kaluluwa) upang mahayag ang mga pagtatalo mula sa maraming puso.”36 Naroroon din si Ana, isang babaing propeta na anak ni Fanuel, mula sa lipi ni Aser. Siya ay napakatanda na at pitong taon siyang namuhay kasama ng asawa mula sa kaniyang pagkadalaga,37 at siya ay halos walumpu't apat na taon nang balo at hindi na siya umalis sa templo. Araw at gabi siya ay naglilingkod sa Diyos na may mga pag-aayuno at mga pagdalangin.38 Nang siya ay pumasok sa oras ding iyon, siya ay nagpasalamat sa Panginoon at nagsalita patungkol kay Jesus sa kanilang lahat na naghihintay ng katubusan sa Jerusalem.
