Lumabas si Jonas sa Malaking Isda

Jonah ay nakaluhod sa dalampasigan na may punit-punit na kasuotan, iniahon mula sa kailaliman at nakatingin sa langit habang tumatagos ang liwanag sa mga ulap ng bagyo sa ibabaw ng dagat. Sa likuran niya, ang malaking isda ay bumabalik sa mga alon, tanda ng sandaling matapos itong utusan ng Panginoon na iluwa ang propeta sa tuyong lupa. Ang hampas ng alon, malayong baybayin, at maningning na kalangitan ay bumabalangkas sa isang tagpo ng paghatol na naging awa.

Inilalarawan ng likhang-sining na ito ang kasukdulan ng panalangin ni Jonas mula sa tiyan ng isda. Matapos niyang takasan ang tawag ng Diyos, ibinaba si Jonas sa ilalim ng mga tubig, ngunit dininig siya ng Panginoon at iningatan ang kanyang buhay. Ang kanyang pagliligtas ay tumutukoy sa pagsisisi, banal na kapangyarihan, at awa ng Diyos na nagsugo sa propeta na magpatuloy patungong Nineveh. Ang larawang ito ay angkop sa pagtuturo tungkol sa pagsunod, ikalawang pagkakataon, panalangin sa gitna ng kapighatian, at kapangyarihan ng Diyos sa sangnilikha.