1 At nangyari nang dumagsa ang napakaraming tao kay Jesus upang makinig ng salita ng Diyos, siya naman ay tumayo sa tabi ng lawa ng Genesaret.2 At siya ay nakakita ng dalawang bangkang nakadaong na sa tabi ng lawa, ngunit ang mga mangingisda ay nakababa na mula roon at nagbabanlaw ng mga lambat.3 At siya ay sumakay sa isa sa mga bangka na pag-aari ni Simon at ipinakiusap niya sa kaniya na ilayo ng kaunti sa baybayin ang bangka. At siya ay umupo, at mula sa bangka ay tinuruan niya ang napakaraming tao.4 At pagkatapos niyang magsalita, sinabi niya kay Simon, “Pumaroon ka sa malalim at ihulog ninyo ang inyong mga lambat para makahuli ng mga isda.”5 At sumagot si Simon na sinabi, “Panginoon, sa magdamag na pagpapagal, wala kaming nahuli. Subalit sa iyong salita ay ihuhulog ko ang lambat.”6 Nang nagawa nila ito, sila ay nakahuli ng lubhang maraming isda at ang lambat nila ay napunit.7 Kaya kinawayan nila ang kanilang kasamahan sa ibang bangka na lumapit upang sila ay tumulong sa kanila. At sila ay lumapit at pinuno nila ang dalawang bangka kung kaya sila ay nagsimula nang lumubog.8 Kaya nang nakita iyon ni Simon Pedro, siya ay nagpatirapa sa mga tuhod ni Jesus, na sinasabi, “Panginoon, lumayo ka sa akin sapagkat ako ay isang taong makasalanan.”9 Sinabi niya ito sapagkat siya ay nabalot ng pagkamangha gayundin ang lahat niyang kasama dahil sa napakarami nilang nahuling isda.10 Namangha rin sina Santiago at Juan na mga anak ni Zebedeo, na kasamahan ni Simon. Sinabi ni Jesus kay Simon, “Huwag kang matakot. Mula ngayon ay maging mamalakaya ka ng mga tao.”11 Pagkadaong ng mga bangka sa lupa, iniwan nila ang lahat at sumunod kay Jesus.12 At nangyari nang siya ay nasa isa sa mga lungsod, may lalaking puno ng ketong at nang nakita niya si Jesus, siya ay nagpatirapa sa kaniyang harapan at humiling sa kaniya na sinasabi, “Panginoon, kung nanaisin mo, magagawa mong linisin ako.”13 Iniunat ni Jesus ang kaniyang kamay at siya ay kaniyang hinawakan na sinasabi, “Nais ko, maging malinis ka.” At ang ketong ay kaagad naalis sa kaniya.14 Iniutos ni Jesus sa kaniya, “Huwag mo itong sasabihin sa kaninuman. Ngunit humayo ka at ipakita mo ang iyong sarili sa saserdote at ikaw ay maghandog para sa pagkalinis mo ayon sa iniutos ni Moises bilang patotoo sa kanila.”15 Subalit lalo pang kumalat ang balita patungkol kay Jesus kaya patuloy na dumarating ang lubhang maraming tao upang makinig at upang pagalingin niya sa kanilang mga sakit.16 Ngunit si Jesus ay palaging umaalis patungo sa ilang at nanalangin.17 At nangyari, isa sa mga araw habang siya ay nagtuturo, may nakaupong mga Fariseo at mga dalubhasa sa kautusan na dumating mula sa bawat nayon ng Galilea, ng Judea at Jerusalem. At ang kapangyarihan ng Panginoon ay naroroon upang sila ay pagalingin.18 Narito, may mga lalaking nagdadala ng isang taong naparalisa na nasa isang higaan at sila ay naghahanap ng paraan kung paano siya maipasok at mailagay sa harapan ni Jesus.19 At nang sila ay hindi makahanap ng paraan kung paano siya maipasok dahil sa napakaraming tao, sila ay umakyat sa bubungan at sa lagusan sa bubong ay ihinugos siya kasama ang kaniyang higaan sa kalagitnaan, sa harapan ni Jesus.20 Nang nakita ni Jesus ang kanilang pananampalataya, sinabi niya sa kaniya, “Lalaki, napatawad na ang iyong mga kasalanan.”21 Nagsimulang magbigay-katuwiran ang mga eskriba at mga Fariseo na sinasabi, “Sino itong nagsasalita ng mga paglapastangan? Sino ang makakapagpatawad ng mga kasalanan maliban sa Diyos lamang?”22 Ngunit dahil batid ni Jesus ang kanilang pagtatalu-talo, siya ay sumagot na sinabi sa kanila, “Bakit kayo nagtatalu-talo sa inyong mga puso?23 Ano ang higit na madaling sabihin, ‘Pinatawad na ang iyong mga kasalanan,’ o ang sabihin, ‘Bumangon ka at lumakad ka’?24 Ngunit upang malaman ninyo na ang Anak ng Tao ay may kapamahalaan sa lupa na magpatawad ng mga kasalanan” (sinabi niya sa paralitiko), “Sinasabi ko sa iyo, Bumangon ka at buhatin mo ang iyong higaan at umuwi ka sa iyong bahay.”25 At kaagad siyang tumayo sa harapan nila at binuhat niya ang kaniyang hinihigaan at siya ay umuwi sa kaniyang bahay na niluluwalhati ang Diyos.26 At ang lahat ay namangha at niluwalhati nila ang Diyos at sila ay napuspos ng takot na sinasabi, “Kami ay nakakita ng hindi kapani-paniwalang mga bagay sa araw na ito.”27 Pagkatapos ng mga bagay na ito, si Jesus ay umalis at nakita niya ang isang maniningil ng buwis na ang pangalan ay Levi na nakaupo sa tanggapan ng buwis. Sinabi ni Jesus sa kaniya, “Sumunod ka sa akin.”28 Kaya iniwanan niya ang lahat at tumindig at sumunod sa kaniya.29 At si Levi ay naghanda ng isang malaking piging sa kaniyang bahay para kay Jesus, at naroroon ang lubhang maraming maniningil ng buwis at iba pang nakaupong kasalo nila.30 At ang kanilang mga eskriba at ang mga Fariseo ay nagbulung-bulungan laban sa kaniyang mga alagad na sinasabi, “Bakit kayo kumakain at umiinom kasama ng mga maniningil ng buwis at ng mga makasalanan?”31 Ngunit si Jesus ay sumagot na sinabi sa kanila, “Sila na mga walang sakit ay hindi nangangailangan ng manggagamot kundi sila na mga maysakit.32 Hindi ako naparito upang tawagin ang mga matuwid kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi.”33 Ngunit sinabi nila sa kaniya, “Bakit ang mga alagad ni Juan ay madalas na nag-aayuno at nanalangin at gayundin ang mga alagad ng mga Fariseo, ngunit ang mga alagad mo ay kumakain at umiinom?”34 Subalit sinabi niya sa kanila, “Makapag-aayuno ba ang mga anak ng silid-kasalan habang ang lalaking ikakasal ay kasama nila?35 At darating ang mga araw na ang lalaking ikakasal ay kukunin din sa kanila at sa mga araw na iyon ay mag-aayuno sila.”36 Siya ay nagsabi rin sa kanila ng isang talinghaga, “Walang sinumang nagtatagpi ng kaputol ng bagong damit sa lumang damit. At kapag magkagayon, gumagawa rin ng punit ang bago at ang tagping mula sa bago ay hindi nagtutugma sa luma.37 At walang sinumang nagsasalin ng bagong alak sa mga lumang sisidlang-balat. At kapag magkagayon, papuputukin ng bagong alak ang mga sisidlang-balat at mabubuhos ang alak at ang mga sisidlang-balat ay masisira.38 Sa halip, ang bagong alak ay dapat isalin sa mga bagong sisidlang-balat at kapwa itong mapapanatili.39 At walang sinumang natapos uminom ng lumang alak ang nagnanais kaagad ng bago sapagkat kaniyang sinasabi, ‘Ang luma ay mas mabuti.’ ”
