Nangaral si Pedro sa Pentecostes

Si Pedro ay nakatayo sa itaas ng nagkakatipong karamihan sa Jerusalem, nakataas ang isang kamay patungo sa langit at ang isa nama’y nakapatong sa kanyang dibdib habang ipinapahayag niya ang muling nabuhay na Kristo. Sa paligid niya, nakikinig, nagtatanong, at humaharap sa isa’t isa ang mga lalaking nakasuot ng mga kasuotang Judeano at mga takip sa ulo, na naglalarawan ng masidhing pampublikong sandali matapos ibuhos ang Banal na Espiritu noong Pentecostes. Ipinahihiwatig ng tagpuan ang isang patyo o hagdanan sa lungsod, inilalagay ang sermon sa gitna ng mga tao sa halip na sa isang pribadong silid.

Nakasentro ang likhang-sining sa Acts 2, nang tumayo si Pedro kasama ng mga apostol at ipinaliwanag na ang mga kababalaghang narinig sa Jerusalem ay katuparan ng sinabi ng propetang Joel: ibinubuhos ng Diyos ang Kanyang Espiritu, at iniaalok ang kaligtasan sa lahat ng tumatawag sa pangalan ng Panginoon. Ang kanyang pangangaral ay dumadaloy mula sa pagpapako sa krus tungo sa muling pagkabuhay at pagdakila kay Jesus, at nagwawakas sa panawagang magsisi at magpabautismo. Ang paksang ito ay lalong angkop para sa pagtuturo tungkol sa kapanganakan ng Iglesia, ebanghelismo, patotoong puspos ng Espiritu, pagsisisi, bautismo, at pangangaral ng mga apostol.