Philip Philip Philips

Acts 8

1 At si Saulo ay sumang-ayon sa pagpatay kay Esteban. Sa araw na iyon ay nagkaroon ng matinding pagmamalupit laban sa iglesiya na nasa Jerusalem, at silang lahat ay nangalat sa lahat ng mga dako sa Judea at Samaria, maliban sa mga apostol.2 Inilibing si Esteban ng mga lalaking makadiyos at sila ay nagkaroon ng labis na pagdadalamhati sa kaniya.3 At labis na pinipinsala ni Saulo ang iglesiya, pinapasok niya ang bawat bahay, kinakaladkad ang mga lalaki at mga babae at dinadala niya sa kulungan.4 Kaya nga, sila na mga nangalat ay naglakbay na ipinangangaral ang ebanghelyo.5 At nang bumaba si Felipe sa lungsod ng Samaria, ipinangaral niya ang Cristo sa kanila.6 At pinakinggan ng napakaraming tao ang mga bagay na sinalita ni Felipe, na may pagkakaisa sa pakikinig at sa pagmamasid sa mga tanda na ginawa niya,7 sapagkat ang mga karumal-dumal na espiritu, na sumisigaw na may malakas na tinig, ay lumalabas sa maraming mga inaalihan at ang maraming mga nalumpo at ang mga pilay ay napagaling.8 At nagkaroon ng malaking kagalakan sa lungsod na iyon.9 Ngunit may isang lalaki na ang pangalan ay Simon, na noon ay gumagawa ng panggagaway sa lungsod at pinamamangha ang mga tao sa Samaria, na nagsasabing siya ay isang taong dakila.10 Ang lahat, buhat sa pinakamaliit hanggang sa pinakadakila ay nakikinig sa kaniya at kanilang sinasabi, “Ang lalaking ito ang dakilang kapangyarihan ng Diyos.”11 At siya ay pinakinggan nila sapagkat sa mahabang panahon sila ay pinamangha na sa mga panggagaway.12 Ngunit nang sila ay naniwala kay Felipe na nangangaral ng ebanghelyo, patungkol sa paghahari ng Diyos at patungkol sa pangalan ni Jesu-Cristo, sila ay nabawtismuhan, kapwa mga lalaki at mga babae.13 At si Simon mismo ay naniwala rin, at nang siya ay nabawtismuhan, siya ay nanatiling kasama ni Felipe. Habang nakikita niya ang mga makapangyarihang mga gawa at mga tanda na nagaganap, siya ay namangha.14 Nang narinig ng mga apostol na nasa Jerusalem na natanggap na ng Samaria ang salita ng Diyos, sinugo nila sina Pedro at Juan sa kanila.15 Nang sila ay nakarating, sila ay nanalangin para sa kanila upang tanggapin ang Banal na Espiritu,16 sapagkat siya ay hindi pa bumaba sa kaninuman sa kanila subalit nabawtismuhan na sila sa pangalan ng Panginoong Jesus.17 Kaya ipinatong nila ang kanilang mga kamay sa kanila at tinanggap nila ang Banal na Espiritu.18 Nang nakita ni Simon na sa pamamagitan ng pagpatong ng mga kamay ng mga apostol, ibinibigay ang Banal na Espiritu, sila ay inalok niya ng maraming salapi,19 na sinasabi, “Bigyan din ninyo ako ng kapangyarihang ito upang kung maipatong ko ang mga kamay sa kaninuman, matatanggap niya ang Banal na Espiritu.”20 Ngunit sinabi ni Pedro sa kaniya, “Ang iyong salapi nawa ay mapahamak na kasama mo sapagkat iniisip mong mabibili ang kaloob ng Diyos sa pamamagitan ng mga salapi!21 Wala kang bahagi, ni karapatan man sa bagay na ito sapagkat ang puso mo ay hindi matuwid sa harap ng Diyos.22 Kaya nga magsisi ka sa kasamaan mong ito at magsumamo ka sa Diyos, baka sakaling patatawarin ka sa hangarin ng iyong puso23 sapagkat nakikita kong ikaw ay nasa apdo ng kapaitan at gapos ng kalikuan.”24 Sumagot si Simon at kaniyang sinabi, “Manalangin kayo sa Panginoon alang-alang sa akin upang huwag mangyari sa akin ang alinman sa mga sinabi ninyo.”25 Kaya nga, nang nakapagpatotoo sila at nagpahayag ng salita ng Panginoon, sila ay bumalik sa Jerusalem at ipinangaral nila ang ebanghelyo sa maraming nayon ng mga taga-Samaria.26 At ang anghel ng Panginoon ay nagsalita kay Felipe na sinasabi, “Tumindig ka at pumaroon ka patungong timog, sa daang pababa mula sa Jerusalem hanggang sa Gaza.” Ito ay ilang na dako.27 Siya ay tumindig at pumaroon, at narito, isang lalaking taga-Etiopia, isang makapangyarihang kapon na namamahala sa lahat ng kayamanan ni Candace na reyna ng mga taga-Etiopia, ay pumaroon sa Jerusalem upang sumamba28 at siya ay pabalik na. At habang siya ay nakaupo sa kaniyang karwahe, binabasa niya ang propetang Isaias.29 Sinabi ng Espiritu kay Felipe, “Lumapit ka at sumama ka sa karwaheng ito.”30 At nang tumakbong papalapit si Felipe, narinig niyang binabasa nito ang propetang Isaias. At sinabi niya, “Nauunawaan mo bang lubos ang iyong binabasa?”31 Ngunit sinabi niya, “Papaano ko mauunawaan kung walang sinumang gagabay sa akin?” Kaya pinakiusapan niya si Felipe na umakyat upang umupong kasama niya.32 Ang nilalaman ng Kasulatan na binabasa niya ay ito, “Siya ay dinala katulad ng tupa sa katayan at katulad ng kordero na walang imik sa harap ng kaniyang manggugupit. Sa ganoong paraan ay hindi niya ibinuka ang kaniyang bibig.33 Sa kaniyang pagpapakumbaba, ipinagkait sa kaniya ang katarungan. Sino ang maghahayag ng kaniyang lahi? Sapagkat ang kaniyang buhay ay inalis sa lupa.” Isa 53:7-834 Nang sumagot ang kapon kay Felipe, sinabi niya, “Isinasamo ko sa iyo, patungkol kanino itong sinasabi ng propeta? Patungkol ba sa kaniyang sarili o patungkol sa iba?”35 Pagkatapos nito ibinuka ni Felipe ang kaniyang bibig. At simula sa Kasulatang ito, ipinangaral niya ang ebanghelyo ni Jesus sa kaniya.36 At habang sila ay nasa daan, nakarating sila sa dakong may tubig at sinabi ng kapon, “Tingnan mo, may tubig! Ano ang humahadlang upang ako ay mabawtismuhan?”37 Ngunit sinabi ni Felipe, “Kung sumasampalataya ka ng buong puso ay maaari kang bawtismuhan.” At siya ay sumagot at sinabi, “Sumasampalataya ako na si Jesu-Cristo ay ang Anak ng Diyos.”38 Kaya iniutos niya na patigilin ang karwahe at lumusong sila sa tubig, kapwa si Felipe at ang kapon, at siya ay kaniyang binawtismuhan.39 Ngunit nang umahon sila mula sa tubig, si Felipe ay inagaw ng Espiritu ng Panginoon at hindi na siya nakita ng kapon kaya nagpatuloy ito sa kaniyang paglalakbay na nagagalak.40 Subalit si Felipe ay natagpuan sa Azoto. At sa kaniyang paglalakbay, ipinapangaral niya ang ebanghelyo sa lahat ng mga lungsod hanggang sa makarating siya sa Cesarea.