Samaritana

John 4

1 Nang nalaman nga ng Panginoon na narinig ng mga Fariseo na si Jesus ay gumagawa at nagbabawtismo ng higit na maraming alagad kaysa kay Juan,2 (bagaman hindi nga mismo si Jesus ang nagbabawtismo kundi ang kaniyang mga alagad),3 umalis siya sa Judea at pumunta muli sa Galilea.4 Ngunit kinakailangang dumaan siya sa Samaria5 kaya pumunta siya sa lungsod ng Samaria na tinatawag na Sicar na malapit sa lupaing ibinigay ni Jacob sa kaniyang anak na si Jose.6 Naroroon ang balon ni Jacob. Dahil napagod si Jesus sa paglalakbay kaya siya ay umupo sa tabi ng balon. Nang ang oras noon ay mag-ikaanim na,7 dumating ang isang Samaritana upang sumalok ng tubig. Sinabi ni Jesus sa kaniya, “Bigyan mo ako ng maiinom”8 (dahil ang kaniyang mga alagad ay pumunta na sa lungsod upang bumili ng pagkain).9 Kaya sinabi sa kaniya ng Samaritana, “Papaanong ikaw, bilang Judio, ay humihingi ng maiinom sa akin na isang Samaritana?” Sapagkat hindi nakikipag-ugnayan ang mga Judio sa mga Samaritano.10 Sumagot si Jesus at sinabi sa kaniya, “Kung alam mo ang kaloob ng Diyos at kung sino siya na nagsasabi sa iyo, ‘Bigyan mo ako ng maiinom,’ hihiling ka sa kaniya at ibibigay niya sa iyo ang tubig ng buhay.”11 Sinabi ng babae sa kaniya, “Ginoo, wala ka namang pansalok at malalim ang balon, kung gayon, mula saan ka nagkakaroon ng tubig ng buhay?12 Mas dakila ka ba kaysa sa aming amang si Jacob na nagbigay sa amin ng balon? Siya mismo ay uminom mula rito, gayundin ang kaniyang mga anak at ang kaniyang mga alagang hayop.”13 Sumagot si Jesus at sinabi sa kaniya, “Ang bawat isang umiinom mula sa tubig na ito ay muling mauuhaw.14 Subalit ang sinumang uminom mula sa tubig na ibibigay ko sa kaniya ay hinding-hindi mauuhaw magpakailanman. Ngunit ang tubig na aking ibibigay sa kaniya ay magiging bukal ng tubig na bumubukal sa buhay na walang hanggan.”15 Sinabi ng babae sa kaniya, “Ginoo, bigyan mo ako ng tubig na ito upang hindi na ako mauuhaw, ni pumunta sa lugar na ito upang sumalok.”16 Sinabi ni Jesus sa kaniya, “Humayo ka, tawagin mo ang iyong asawa at pumarito ka.”17 Sumagot ang babae at sinabi, “Wala akong asawa.” Sinabi ni Jesus sa kaniya, “Tama ang sinabi mo, ‘Wala akong asawa’18 sapagkat nagkaroon ka na ng limang asawa at siya na kinakasama mo ngayon ay hindi mo asawa. Totoo itong sinabi mo.”19 Sinabi ng babae sa kaniya, “Ginoo, sa pagkakaunawa ko, ikaw ay isang propeta.20 Ang aming mga ninuno ay sumamba sa bundok na ito, ngunit sinasabi ninyo na ang lugar kung saan dapat sumamba ay sa Jerusalem.”21 Sinabi ni Jesus sa kaniya, “Ginang, maniwala ka sa akin sapagkat darating ang oras na hindi sa bundok na ito, ni sa Jerusalem ninyo sasambahin ang Ama.22 Sinasamba ninyo ang hindi ninyo kilala. Kilala namin ang aming sinasamba sapagkat ang kaligtasan ay sa mga Judio.23 Subalit darating ang oras, at ngayon na, na ang mga tunay na mananamba ay sasamba sa Ama sa espiritu at sa katotohanan sapagkat hinahanap ng Ama ang mga sumasamba sa kaniya sa gayong paraan.24 Ang Diyos ay Espiritu at sila na sumasamba sa kaniya ay dapat sumamba sa espiritu at sa katotohanan.”25 Sinabi ng babae sa kaniya, “Alam ko na ang Mesiyas ay darating,” (yaong tinatawag na Cristo). “Sa kaniyang pagdating, kaniyang ipapahayag sa amin ang lahat ng mga bagay.”26 Sinabi sa kaniya ni Jesus, “Ako iyon, ang nagsasalita sa iyo.”27 At sa sandaling iyon, dumating ang kaniyang mga alagad at namangha na siya ay nakikipag-usap sa babae. Gayunpaman walang sinumang nagsabi, “Ano ang iyong hinahanap?” o, “Bakit ka nakikipag-usap sa kaniya?”28 Kaya iniwan ng babae ang kaniyang banga at pumunta sa lungsod at sinabi sa mga tao,29 “Halikayo! Tingnan ninyo ang tao na nagsabi sa akin ng lahat ng mga bagay na ginawa ko, hindi ba ito ang Cristo?”30 Lumabas nga sila mula sa lungsod at pumunta kay Jesus.31 Samantala, sa mga sandaling iyon, pinakikiusapan siya ng mga alagad na nagsasabi, “Rabbi, kumain ka.”32 Ngunit sinabi niya sa kanila, “Ako ay mayroong pagkaing kakainin na hindi ninyo alam.”33 Kaya sinabi ng mga alagad sa isa't isa, “May nagdala ba sa kaniya ng makakain?”34 Sinabi ni Jesus sa kanila, “Ang aking pagkain ay ang gawin ang kalooban ng nagsugo sa akin at tapusin ang kaniyang gawain.35 Hindi ba sinasabi ninyo, ‘Apat na buwan pa at darating na ang tag-ani?’ Narito, sinasabi ko sa inyo, itanaw ninyo ang inyong mga paningin at pagmasdang mabuti ang mga bukid sapagkat ang mga ito ay maputi na para sa anihan.36 Siya na nag-aani ay tumatanggap ng kabayaran at nag-iipon ng bunga patungo sa buhay na walang hanggan, upang siya na naghahasik, gayundin siya na nag-aani ay kapwa magalak.37 Dahil dito, totoo ang kasabihan, ‘Iba ang naghahasik at iba ang nag-aani.’38 Isinugo ko kayo upang anihin ang hindi ninyo pinagpaguran. Ibang tao ang nagpagod at kayo ay pumasok sa kanilang pinagpaguran.”39 Marami sa mga Samaritano sa lungsod na iyon ang sumampalataya sa kaniya sa pamamagitan ng salita ng babaing nagpatotoo ng ganito, “Sinabi niya sa akin ang lahat ng anumang aking ginawa.”40 Kaya nang pumunta sa kaniya ang mga Samaritano, hiniling nilang siya ay manatili na kasama nila at siya ay nanatili roon ng dalawang araw.41 At higit pang marami ang mga nagsisampalataya dahil sa kaniyang salita.42 Sinabi nila sa babae, “Sumasampalataya kami hindi dahil sa sinabi mo, sapagkat kami na mismo ang nakarinig at aming naunawaan na ito nga ang Cristo, ang Tagapagligtas ng sangkatauhan.”