Tabitha kutsui Dorcaa

Acts 9

1 Ngunit si Saulo, na nag-aalab sa pagbabanta at pagpatay sa mga alagad ng Panginoon, ay pumaroon sa pinakapunong saserdote.2 Humiling siya ng mga sulat para sa mga sinagoga sa Damasco upang kung matagpuan niya ang sinumang mga lalaki at mga babaing kaanib sa Daan, sila ay madala niyang nakagapos patungo sa Jerusalem.3 At sa kaniyang paglalakbay, nang papalapit na siya sa Damasco, biglang nagliwanag sa palibot niya ang isang ilaw mula sa langit.4 Bumagsak siya sa lupa at narinig ang tinig na nagsasabi sa kaniya, “Saulo, Saulo, bakit mo ako pinagmamalupitan?”5 At sinabi niya, “Sino ka Panginoon?” At sinabi ng Panginoon, “Ako si Jesus na iyong pinagmamalupitan. Mahirap para sa iyo ang tumadyak sa mga pantusok.”6 At habang siya ay nanginginig at namamangha, sinabi niya, “Panginoon, ano ang ninanais mong gawin ko?” Sinabi ng Panginoon sa kaniya, “Tumindig ka at pumunta ka sa lungsod at sasabihin sa iyo kung ano ang dapat mong gawin.”7 Ngunit ang mga taong kasama niya sa paglalakbay ay nakatayo na hindi makapagsalita, yamang naririnig nga nila ang tinig ngunit wala silang nakikitang sinuman.8 At pagtayo ni Saulo mula sa lupa, idinilat niya ang kaniyang mga mata ngunit wala siyang makita. Kaya siya ay kanilang inaakay na dinala patungo sa Damasco.9 Tatlong araw siyang hindi nakakakita at hindi siya kumain, ni uminom man.10 Ngunit may isang alagad sa Damasco na ang pangalan ay Ananias. Sinabi ng Panginoon sa kaniya sa isang pangitain, “Ananias.” Sinabi niya, “Narito ako, Panginoon.”11 Sinabi ng Panginoon sa kaniya, “Tumindig ka at pumaroon sa lansangang tinatawag na Tuwid at ipagtanong mo sa bahay ni Judas ang isang lalaki na ang pangalan ay Saulo na taga-Tarso. Sapagkat, narito, siya ay nananalangin.12 At nakita niya sa pangitain ang isang lalaki, na ang pangalan ay Ananias, na dumating at nagpatong ng kamay niya sa kaniya upang siya ay makakita.”13 Ngunit sumagot si Ananias, “Panginoon, nabalitaan ko sa marami ang patungkol sa lalaking ito kung gaano karaming kasamaan ang ginawa niya sa iyong mga banal sa Jerusalem.14 At sa dakong ito, siya ay may kapahintulutan mula sa mga punong saserdote upang igapos ang lahat ng mga tumatawag sa iyong pangalan.”15 Ngunit sinabi ng Panginoon sa kaniya, “Pumaroon ka sapagkat siya ay piniling kasangkapan sa akin upang dalhin ang aking pangalan sa harap ng mga Gentil at ng mga hari at ng mga anak ni Israel,16 sapagkat ipapakita ko sa kaniya kung gaano karaming mga bagay ang dapat niyang batahin dahil sa aking pangalan.”17 Kaya umalis si Ananias at pumasok siya sa bahay. At pagkapatong niya ng kaniyang mga kamay kay Saulo ay kaniyang sinabi, “Kapatid na Saulo, isinugo ako ng Panginoong Jesus na siyang nagpakita sa iyo sa daang iyong pinanggalingan upang matanggap mo ang iyong paningin at mapuspos ng Banal na Espiritu.”18 At kaagad nalaglag mula sa kaniyang mga mata ang parang mga kaliskis at kaagad niyang tinanggap ang kaniyang mga paningin. At nang siya ay tumayo, siya ay binawtismuhan.19 At nang siya ay nakakain, siya ay lumakas. At si Saulo ay naging kasama ng mga alagad sa Damasco ng ilang araw.20 At kaagad niyang ipinangaral sa mga sinagoga ang Cristo, na siya ang Anak ng Diyos.21 Ngunit ang lahat niyaong mga nakarinig sa kaniya ay namangha at nagsabi, “Hindi ba ito ang nagwawasak sa mga taong tumatawag sa pangalan ni Jesus doon sa Jerusalem? At siya ay pumunta sa dakong ito upang sila ay nakagapos niyang madala sa mga punong saserdote.”22 Ngunit lalong pinalakas si Saulo at nalito ang mga Judio na naninirahan sa Damasco dahil sa kaniyang pagpapatunay na ito ang Cristo.23 Nang makalipas ang maraming araw, sumangguni sa isa't isa ang mga Judio upang siya ay ipapatay.24 Ngunit nalaman ni Saulo ang kanilang balak, kaya sa araw at sa gabi ay binabantayan nila ang mga tarangkahan upang siya ay maipapatay.25 Gayunpaman, kinuha siya sa gabi ng mga alagad at siya ay ibinaba nila sa kabilang pader. Ibinaba siya sa pamamagitan ng isang tiklis.26 At nang dumating si Saulo sa Jerusalem, pinagsikapan niyang sumama sa mga alagad subalit silang lahat ay natakot sa kaniya dahil sila ay hindi naniniwalang siya ay isang alagad.27 Ngunit nang nakuha siya ni Bernabe, siya ay dinala sa mga apostol at kaniyang isinalaysay sa kanila kung paano niya nakilala ang Panginoon sa daan at siya ay nagsalita sa kaniya, at kung paanong sa Damasco ay nangaral siya na may katapangan sa pangalan ni Jesus.28 At siya ay kasa-kasama nila sa pagpasok at sa paglabas sa Jerusalem,29 at siya ay nangangaral na may katapangan sa pangalan ng Panginoong Jesus, na nagsasalita at nakikipagtalo sa mga Helenista kaya siya ay pinagsisikapan nilang patayin.30 Ngunit nang ito ay nalaman ng mga kapatid, siya ay dinala nila pababa sa Cesarea at siya ay pinapunta nila sa Tarso.31 Kaya nga sa panahong iyon, ang mga iglesiya sa buong Judea, Galilea at Samaria ay nagkaroon ng kapayapaan, tumitibay at nagpapatuloy na may takot sa Panginoon at sa kaaliwan ng Banal na Espiritu at dumarami.32 At nangyari, na sa paglalakbay ni Pedro sa lahat ng mga dako, lumusong din siya patungo sa mga banal na naninirahan sa Lida.33 Natagpuan niya roon ang isang lalaki na ang pangalan ay Eneas na walong taon nang nakaratay sa banig dahil siya ay paralitiko.34 Sinabi sa kaniya ni Pedro, “Eneas, pinapagaling ka ni Jesu-Cristo. Tumayo ka at iayos mo ang iyong higaan.” Kaya siya ay tumayo kaagad.35 At siya ay nakita ng lahat ng mga naninirahan sa Lida at sa Sarona, at sila ay bumaling patungo sa Panginoon.36 At sa Jopa ay may isang alagad na ang pangalan ay Tabita, na ang kahulugan ay Dorcas. Siya ay puspos ng mabubuting gawa at ng pamamahagi sa mga nangangailangan, iyon ang kaniyang ginagawa.37 Ngunit nangyari nang mga araw na iyon na siya ay nagkasakit at namatay. At siya ay hinugasan nila at inilagay nila sa silid sa itaas.38 Nang nabalitaan ng mga alagad na si Pedro ay naroroon, sila ay nagsugo ng dalawang lalaki sa kaniya, na ipinamamanhik na huwag niyang patagalin ang pagpunta sa kanila yamang ang Lida ay malapit sa Jopa.39 Kaya tumindig si Pedro at sumama sa kanila. At sa kaniyang pagdating, siya ay dinala nila sa silid sa itaas. At tumayong malapit sa kaniya ang lahat ng mga babaing balo na tumatangis at ipinapakita ang mga balabal at mga damit na ginawa ni Dorcas nang siya ay kasama pa nila.40 Ngunit nang silang lahat ay napalabas ni Pedro, siya ay lumuhod at nanalangin. At nang siya ay humarap sa katawan, sinabi niya, “Tabita, bumangon ka.” At iminulat niya ang kaniyang mga mata at nang nakita niya si Pedro, siya ay umupo.41 At iniabot ni Pedro ang kaniyang mga kamay at siya ay kaniyang itinindig. At pagkatapos tawagin ang mga banal at mga babaing balo, siya ay iniharap niyang buhay.42 Kaya ito ay nalaman sa buong Jopa at marami ang sumampalataya sa Panginoon.43 At nangyari, na siya ay nanatili sa Jopa ng maraming araw kasama si Simon na mangungulti ng balat ng hayop.