Helluntai

Acts 2

1 Nang sumapit ang araw ng Pentecostes, silang lahat ay nasa isang pook na nagkakaisa.2 At biglang nagkaroon ng ugong mula sa langit kagaya ng paghagibis ng napakalakas na hangin at pinuno nito ang buong bahay kung saan sila ay nakaupo.3 At ang nagkakabaha-bahaging mga dila katulad ng apoy ay nagpakita sa kanila at ito ay lumapag sa bawat isa sa kanila.4 Kaya silang lahat ay napuspos ng Banal na Espiritu at sila ay nagsimulang magsalita sa ibang mga wika ayon sa ipinagkaloob ng Espiritu na kanilang sabihin.5 At may mga Judiong naninirahan sa Jerusalem na mga lalaking may takot sa Diyos mula sa bawat bansa sa silong ng langit.6 At nang narinig nila ang ugong na ito, nagsama-sama ang maraming tao at sila ay nalito sapagkat narinig nila na ang bawat isa ay nagsasalita sa kanilang sariling wika.7 At ang lahat ay nagtaka at namangha, na kanilang sinasabi sa isa't isa, “Narito, hindi ba ang lahat ng mga nagsasalitang ito ay mga taga-Galilea?8 Paanong nangyari na naririnig natin ang bawat isa sa ating wikang kinagisnan?9 Sa mga taga-Partia, taga-Media at taga-Elam, mga naninirahan sa Mesopotamia, sa Judea, sa Capadocea, sa Ponto, sa Asya,10 sa Frigia, sa Pamfilia, sa Egipto at sa mga bahagi ng Libya na nasa palibot ng Cerene, at sa mga dayuhang mula sa Roma na kapwa mga Judio at mga nagbago ng paniniwala,11 sa Creta at sa Arabya, sila ay naririnig nating nagsasalita ng mga dakilang bagay ng Diyos sa sarili nating wika.”12 Silang lahat ay namangha at nag-alinlangan na sinabi nila sa isa't isa, “Ano kaya ang ibig sabihin nito?”13 Ang iba ay nangungutyang nagsabi, “Sila ay mga lango sa bagong alak.”14 Ngunit pagkatayo ni Pedro kasama ang labing-isa, nilakasan niya ang kaniyang tinig at nagsalita siya sa kanila, “Mga lalaking taga-Judea at kayong lahat na naninirahan sa Jerusalem, dapat alamin ninyo ito at makinig kayo sa aking mga sasabihin15 sapagkat sila ay hindi mga lasing katulad ng inaakala ninyo yamang ikatlo pa lamang ang oras ng araw.16 Subalit ito ang siyang ipinahayag ng propetang si Joel,17 ‘At mangyayari sa mga huling araw, sinasabi ng Diyos, ibubuhos ko ang aking Espiritu sa lahat ng tao. At ang inyong mga anak na lalaki at mga anak na babae ay maghahayag, at ang inyong mga kabataang lalaki ay makakakita ng mga pangitain, at ang inyong matatandang lalaki ay mananaginip ng mga panaginip.18 Gayundin ibubuhos ko ang aking Espiritu sa aking mga aliping lalaki at mga aliping babae sa mga araw na iyon, at sila ay maghahayag ng salita ng Diyos.19 At magpapakita ako ng mga kamangha-manghang gawa sa langit na nasa itaas at sa lupa na nasa ibaba, dugo, ng apoy at singaw na usok.20 Ang araw ay magiging kadiliman at ang buwan ay magiging dugo bago dumating ang dakila at hayag na araw ng Panginoon.21 Kaya mangyayari na ang bawat isang tatawag sa pangalan ng Panginoon ay maliligtas.’ Joe 2:28-3222 “Mga lalaking taga-Israel, pakinggan ninyo ang mga salitang ito, si Jesus na taga-Nazaret ay isang lalaking pinatotohanan ng Diyos sa inyo sa pamamagitan ng mga makapangyarihang gawa, ng mga kamangha-manghang gawa at ng mga tanda na ginawa ng Diyos sa pamamagitan niya sa inyong kalagitnaan, katulad din ng nalaman na ninyo.23 Siya, na ibinigay ayon sa itinakdang-layunin at kaalamang-una ng Diyos, ay inyong dinakip, ipinako sa krus at pinatay sa pamamagitan ng mga kamay ng mga hindi kumikilala sa kautusan.24 Ang Diyos ang nagbangon sa kaniya nang makalag ang matinding hirap ng kamatayan yamang hindi siya makakayang pigilin nito.25 Sapagkat si David ang nagsasabi patungkol sa kaniya, ‘Nakita ko nang una ang Panginoon sa harap ko sa lahat ng panahon. Dahil siya ay nasa aking kanan, hindi ako matitinag.26 Dahil dito, ang puso ko ay nasiyahan at ang dila ko ay lubhang nagalak. Gayundin naman ang aking katawan ay mananahan sa pag-asa,27 sapagkat hindi mo pababayaan ang aking kaluluwa sa Hades, ni hindi mo pahihintulutang makaranas ng kabulukan ang iyong Banal.28 Ipinakita mo sa akin ang mga landas ng buhay. Pupunuin mo ako ng kagalakan sa pamamagitan ng iyong mukha.’ Awi 16:8-1129 “Mga ginoo, mga kapatid, ako ay pahintulutan ninyong magsalita ng malaya patungkol sa ninunong si David, na siya rin ay namatay at inilibing, at ang kaniyang libingan ay nasa atin hanggang sa araw na ito.30 Kaya bilang propeta at nakaalam na ang Diyos ay sumumpa ng pangako sa kaniya, na mula sa bunga ng kaniyang baywang ayon sa laman ay kaniyang ititindig ang Cristo upang iluklok sa kaniyang trono.31 Dahil nakita na niya ito nang una pa, siya ay nagsalita patungkol sa muling pagkabuhay ni Cristo, na ang kaniyang kaluluwa ay hindi pinabayaan sa Hades, ni nakakita ng kabulukan ang kaniyang katawan.32 Ang Jesus na ito ay muling binuhay ng Diyos at kaming lahat ay kaniyang mga patotoo.33 Kaya nang siya ay dinakila sa kanang kamay ng Diyos, at nang tinanggap niya ang pangako ng Banal na Espiritu mula sa Ama, ito ay kaniyang ibinuhos at ngayon ay inyo itong nakikita at naririnig.34 “Sapagkat si David ay hindi umakyat sa kalangitan ngunit siya mismo ang nagsasabi, ‘Sinabi ng Panginoon sa aking Panginoon, “Maupo ka sa bahaging kanan ko35 hanggang sa mailagay ko ang iyong mga kaaway na tuntungan ng iyong mga paa.” ’ Awi 110:136 “Kaya alaming may katiyakan ng lahat ng sambayanan ng Israel na ginawa ng Diyos, itong si Jesus na inyong ipinako sa krus, na Panginoon at Cristo.”37 Nang ito ay kanilang marinig, nabagbag ang kanilang mga puso kaya sinabi nila kay Pedro at sa ibang mga apostol, “Mga ginoo at mga kapatid, ano ang aming gagawin?”38 Sinabi nga ni Pedro sa kanila, “Magsisi kayo at hayaang mabawtismuhan ang bawat isa sa inyo sa pangalan ni Jesu-Cristo patungkol sa kapatawaran ng mga kasalanan at tatanggapin ninyo ang kaloob ng Banal na Espiritu.39 Sapagkat ang pangakong ito ay para sa inyo at sa inyong mga anak at sa kanilang lahat na mga nasa malayo, gaano man karami ang tatawagin ng ating Panginoong Diyos.”40 At sa marami pang ibang mga salita, siya ay nagpapatotoo at nagsusumamo na nagsasabi, “Dapat kayong maligtas mula sa likong lahing ito.”41 Kaya nga, sila na may kasiyahang tumanggap ng kaniyang salita ay nabawtismuhan, at naidagdag sa kanila ang may tatlong libong kaluluwa sa araw na iyon.42 At sila ay matatag na nagpatuloy sa turo ng mga apostol, sa pakikipag-isa, sa pagputol-putol ng tinapay, at sa mga pananalangin.43 Kaya nagkaroon ng takot sa bawat kaluluwa, at ang maraming kamangha-manghang gawa at ang mga tanda ay naganap sa pamamagitan ng mga apostol.44 At ang lahat ng mga mananampalataya ay magkakasama at sila ay may pakikibahagi sa lahat ng mga bagay.45 At kanilang ipinagbili ang kanilang mga tinatangkilik at mga ari-arian at kanilang ipinamahagi sa lahat ayon sa pangangailangan ng sinuman.46 At sa araw-araw, sa kanilang matatag na pagpapatuloy na nagkakaisa sa templo at sa pagputol-putol ng tinapay sa kanilang mga bahay, sila ay tumatanggap ng pagkain na may labis na kagalakan at katapatan ng puso47 na nagpupuri sa Diyos at kinalulugdan ng lahat ng mga tao, at idinadagdag ng Panginoon sa iglesiya ang mga naliligtas araw-araw.