Vangit

Acts 21

17 At nang kami ay dumating sa Jerusalem, tinanggap kaming may kagalakan ng mga kapatid. 18 At kinabukasan, si Pablo ay kasama naming pumunta kay Santiago at ang lahat ng matatanda ay naroon. 19 Pagkatapos niya silang batiin, isinalaysay niyang isa-isa ang mga bagay na ginawa ng Diyos sa mga Gentil sa pamamagitan ng kaniyang paglilingkod. 20 At sila na nakarinig nito ay patuloy na niluluwalhati ang Panginoon at kanilang sinabi sa kaniya, “Kapatid, nakikita mo kung ilang libo sa mga Judio ang sumampalataya at lahat sila ay masigasig para sa Kautusan. 21 Ibinalita sa kanila ang patungkol sa iyo, na itinuturo mo ang pagtalikod kay Moises sa lahat ng mga Judio na nasa mga bansa, at sinasabi mo na huwag nang tuliin ang kanilang mga anak, ni lumakad ayon sa mga kaugalian. 22 Ano kung gayon ang gagawin? Walang alinlangang napakarami ang kailangang magtipon sapagkat mababalitaan nilang dumating ka. 23 Kaya gawin mo itong sinasabi namin sa iyo. Mayroon kaming apat na lalaking may sinumpaang panata sa kanilang sarili. 24 Isama mo sila at dalisayin mo ang iyong sarili kasama nila. Bayaran mo ang kanilang magugugol upang kanilang maipaahit ang kanilang mga ulo at malaman ng lahat na hindi totoo ang mga bagay na nabalitaan na nila patungkol sa iyo, sa halip ay lumalakad ka nang maayos at iningatan mo mismo ang Kautusan. 25 Ngunit patungkol sa mga Gentil na sumampalataya na, sinulatan namin sila na ipinasiyang huwag nilang gawin ang gayong bagay maliban na sila ay lumayo sa mga bagay na inihandog sa diyos-diyosan, sa dugo, sa binigti at sa pakikiapid.” 26 Nang isinama ni Pablo ang mga lalaking iyon, sa sumunod na araw na dinalisay siya na kasama sila, siya ay pumasok sa templo na ipinapahayag ang kaganapan ng mga araw ng pagdadalisay hanggang sa maihandog ang hain para sa bawat isa sa kanila. 27 Nang halos matapos na ang pitong araw, pagkakita ng mga Judio na nanggaling sa Asya kay Pablo sa loob ng templo, ginulo nila ang napakaraming tao at siya ay dinakip, 28 at kanilang isinisigaw, “Mga lalaking taga-Israel, tumulong kayo! Ito ang lalaking nagtuturo sa mga tao, kahit saan, laban sa mga tao at sa Kautusan at sa dakong ito. Bukod pa rito, nagdala rin siya ng mga Griyego sa templo at dinungisan na ang banal na dakong ito.” 29 Ito ay sapagkat nakita na nila noon si Trofimo na taga-Efeso na kasama niya sa lungsod, at inisip nilang siya ay ipinasok ni Pablo sa templo. 30 At ang buong lungsod ay nagulo at nangyari, na ang mga tao ay sama-samang tumakbo at kanilang dinakip si Pablo at kinaladkad palabas sa templo. At ang mga pintuan ay isinara kaagad. 31 At sa kanilang pagnanais na siya ay patayin, dumating ang balita sa pinunong kapitan ng batalyon na ang buong Jerusalem ay nagkagulo na. 32 At siya ay nagsama kaagad ng mga kawal at ng mga senturion at sumugod sa kinaroroonan nila. At nang nakita nila ang pinunong kapitan at ang mga kawal, sila ay tumigil sa paghahampas kay Pablo. 33 Kaya paglapit ng pinunong kapitan, siya ay hinuli at ipinag-utos na gapusin siya ng dalawang tanikala. At siya ay nagtanong kung sino siya at kung ano ang kaniyang ginawa. 34 Ngunit ang ilan sa napakaraming tao ay sumigaw ng isang bagay at ang ilan ay iba naman. At dahil hindi niya nalaman ang katotohanan dahil sa kaguluhan, iniutos niya na dalhin si Pablo sa himpilan. 35 At nang siya ay dumating sa hagdanan, nangyari na siya ay binuhat ng mga kawal dahil sa karahasan ng napakaraming tao 36 sapagkat ang napakaraming tao ay sumunod at sumisigaw, “Alisin mo siya!” 37 Habang si Pablo ay ipinapasok sa himpilan, sinabi niya sa pinunong kapitan, “Pahihintulutan mo ba akong magsabi ng anuman sa iyo?” At sinabi niya, “Marunong ka bang magsalita ng Griyego? 38 Hindi ba ikaw ang taga-Egipto na nang nakaraang araw ay nang-udyok ng kaguluhan at nagdala sa ilang ng apat na libong kalalakihan na mga mamamatay-tao?” 39 Ngunit sinabi ni Pablo, “Ako ay isang tunay na Judio na taga-Tarso ng Cilicia, isang mamamayan ng hindi kilalang hamak na lungsod. Isinasamo ko sa iyo na pahintulutan mo akong magsalita sa mga tao.” 40 Nang siya ay kaniyang pinahintulutan, si Pablo na nakatayo na sa hagdanan ay naghudyat ng kamay sa napakaraming tao. At nang nagkaroon ng lubos na katahimikan, siya ay nagsalita sa kanila sa wikang Hebreo, na sinasabi,