1 At may ibinigay sa akin na isang tambo na katulad ng isang panukat at ang anghel ay tumayo na sinasabi, “Tumindig ka at sukatin mo ang banal na dako ng templo ng Diyos at ang dambana at ang mga sumasamba roon.2 Ngunit ang bulwagan sa labas ng banal na dako ng templo ay iwanan mo at huwag mo itong sukatin sapagkat ito ay ibinigay ng Diyos sa mga Gentil at ang banal na lungsod ay kanilang yuyurakan nang apatnapu't dalawang buwan.3 At pagkakalooban ko ang aking dalawang saksi na nakasuot ng sakong damit at sila ay maghahayag nang isang libo at dalawang-daan at animnapung araw.”4 Sila ang dalawang puno ng olibo at ang dalawang lalagyan ng ilawan na nakatayo sa harapan ng Diyos ng daigdig.5 At kung ninanais ng sinuman na sila ay pinsalain, ang apoy ay lumalabas mula sa kanilang mga bibig at nilalamon ang kanilang mga kaaway. At kung ninanais ng sinuman na sila ay pinsalain, siya ay dapat patayin sa ganitong paraan.6 Sila ay nagtataglay ng kapangyarihan upang isara ang langit ng sa gayon ay hindi uulan sa mga araw ng kanilang paghahayag at sila ay nagtataglay ng kapangyarihan sa tubig upang gawing dugo ang mga ito at upang pinsalain ang lupa sa pamamagitan ng lahat ng mga salot gaano man kadalas kapag kanilang naisin.7 At kapag matapos nila ang kanilang patotoo, ang mabangis na hayop na siyang umaahon mula sa walang hanggang kalaliman ay makikipagdigma laban sa kanila at sila ay lulupigin at sila ay papatayin nito.8 At ang kanilang mga bangkay ay ilalagay sa lansangan ng dakilang lungsod na siyang tinatawag na espirituwal na Sodoma at Egipto kung saan din ipinako sa krus ang ating Panginoon.9 At ang kanilang mga bangkay ay pagmamasdan ng ilang tao at mga lipi at mga wika at mga bansa sa loob ng tatlo at kalahating araw, at hindi nila papayagang ihimlay sa mga libingan ang kanilang mga bangkay.10 At yaong mga naninirahan sa daigdig ay magagalak sa kanilang mga bangkay at magdiriwang at magpapadala ng mga kaloob sa isa't isa sapagkat ang dalawang propetang ito ang nagpahirap sa kanila na mga naninirahan sa daidig.11 At pagkatapos ng tatlo at kalahating araw, pumasok sa kanila ang espiritu ng buhay na nagmula sa Diyos, at sila ay tumindig sa kanilang mga paa at ang matinding takot ay bumalot sa mga taong tumitingin sa kanila.12 At narinig nila ang isang napakalakas na tinig mula sa langit na nagsasabi sa kanila, “Umakyat kayo rito.” At sila ay umakyat sa langit sa pamamagitan ng ulap at sila ay nakita ng kanilang mga kaaway.13 At sa oras na iyon ay nagkaroon ng isang malakas na lindol at bumagsak ang ikasampung bahagi ng lungsod at pitong libong tao ang namatay sa lindol, at ang mga naiwan ay nagkaroon ng takot at niluwalhati nila ang Diyos ng kalangitan.14 Ang ikalawang kaabahan ay lumipas na, at narito, ang ikatlong kaabahan ay mabilis na dumarating.15 At pinatunog ng pampitong anghel ang trumpeta at nagkaroon ng malakas na mga tinig sa langit na nagsasabi, “Ang mga kaharian ng sanlibutan ay naging sa Panginoon natin at ng kaniyang Cristo at siya ay maghahari magpakailan pa man.”16 At ang dalawampu't apat na matatanda, yaong mga nakaupo sa kanilang mga luklukan sa harapan ng Diyos, ay nagpatirapa at sila ay sumamba sa Diyos,17 na sinasabi, “O Panginoon, Diyos na Makapangyarihan sa lahat, na siya ang kasalukuyan at siya ang nakaraan at siya ang darating, kami ay nagpapasalamat sa iyo sapagkat kinuha mo ang iyong dakilang kapangyarihan at ikaw ay naghahari na.18 At ang mga bansa ay labis na nagalit, at dumating ang iyong poot at ang panahon ng mga patay upang hatulan at upang ibigay ang mga gantimpala sa iyong mga alipin na mga propeta at sa mga banal at sa kanila na may banal na pagkatakot sa iyong pangalan, sa mga hindi dakila at sa mga dakila, at upang pinsalain yaong mga pumipinsala sa daigdig.”19 At ang banal na dako ng templo ng Diyos sa langit ay nabuksan at ang kaniyang kaban ng tipan ay nakita sa kaniyang banal na dako ng templo, at nagkaroon ng mga kidlat at mga tinig at mga kulog at lindol at malaking ulan ng yelo.
