1 Naroroon sa iglesiya na nasa Antioquia ang ilang mga propeta at mga guro, katulad ni Bernabe, ni Simeon na tinatawag na Negro, ni Lucio na taga-Cerene, ni Manaen na kinakapatid ni Herodes na tetrarka at ni Saulo.2 At habang sila ay naglilingkod sa Panginoon at nag-aayuno, sinabi ng Banal na Espiritu, “Ibukod nga ninyo sa akin si Bernabe at si Saulo para sa gawain kung saan sila ay tinawag ko na.”3 Pagkatapos nilang nag-ayuno, nanalangin at ipinatong ang kanilang mga kamay kina Bernabe at Saulo, sila ay kanilang pinahayo.4 Pagkatapos nga silang isugo ng Banal na Espiritu, sila ay lumusong sa Seleucia, at mula roon ay naglayag sila patungo sa Cyprus.5 At nang sila ay nasa Salamis, ipinangaral nila ang salita ng Diyos sa mga sinagoga ng mga Judio. Kasama rin nila si Juan bilang tagapaglingkod.6 At nang nakadaan na sila sa buong pulo hanggang sa Pafos, natagpuan nila ang isang salamangkero na bulaang propeta at isang Judio na ang pangalan ay Bar-Jesus.7 Siya ay kasama ng gobernador na si Sergio Paulo na isang lalaking matalino na nagpatawag kay Bernabe at kay Saulo dahil hinangad niyang mapakinggan ang salita ng Diyos.8 Subalit hinadlangan sila ni Elimas na salamangkero (sapagkat iyon ang kahulugan ng kaniyang pangalan), sa pamamagitan ng pagsisikap na mailihis ang gobernador mula sa pananampalataya.9 Ngunit si Saulo na tinatawag ding Pablo, na puspos ng Banal na Espiritu at nakatitig sa kaniya,10 ay nagsabi, “O, anak ng diyablo, na puspos ng lahat ng pandaraya at ng lahat ng panlilinlang at kaaway ng lahat ng katuwiran, hindi ka ba titigil sa paglihis sa mga daang matuwid ng Panginoon?11 At ngayon, narito, ang kamay ng Panginoon ay laban sa iyo at mabubulag ka. Hindi mo makikita ang araw sa ilang panahon.” Kaagad na bumaba sa kaniya ang ulap at ang kadiliman. At siya ay naglilibot na naghahanap ng aakay sa kaniya.12 Nang magkagayon, nang nakita ng gobernador ang nangyari, siya ay sumampalataya na namamangha sa katuruan ng Panginoon.13 Nang nakapaglayag si Pablo at ang kaniyang mga kasama mula sa Pafos, sila ay umabot sa Perga ng Pamfilia, ngunit iniwan sila ni Juan at siya ay bumalik sa Jerusalem.14 At nang sila ay dumaan sa Perga, dumating sila sa Antioquia ng Pisidia at sa pagpasok nila sa sinagoga sa araw ng Sabat, sila ay umupo.15 Pagkatapos ng pagbasa ng aklat ng Kautusan at ng mga aklat ng mga Propeta, ang mga pinuno sa sinagoga ay nagsugo sa kanila, na sinabi, “Mga ginoo at mga kapatid, kung mayroon kayong salita na makakapagpalakas ng loob sa mga tao, magsalita kayo.”16 Kaya tumayo si Pablo at naghudyat ng kamay at sinabi, “Mga ginoong taga-Israel at kayong mga may takot sa Diyos, makinig kayo.17 Ang Diyos ng bayang ito ng Israel ang pumili sa ating mga ninuno at pinarangalan niya ang bayan nang sila ay nakipamayan bilang dayuhan sa lupain ng Egipto, at sila ay kaniyang inilabas mula roon sa pamamagitan ng matayog na bisig.18 At sa loob ng halos apatnapung taon ay pinagtiisan niya ang kanilang mga pag-uugali roon sa ilang.19 At nang mapabagsak niya ang pitong bansa sa lupain ng Canaan, ipinamahagi niya ang lupain sa kanila bilang pamana.20 “At pagkatapos ng mga bagay na ito, siya ay nagbigay ng mga hukom sa loob ng halos apatnaraan at limampung taon hanggang kay Samuel na propeta.21 At pagkatapos ay humingi sila ng hari, at ibinigay ng Diyos sa kanila sa loob ng apatnapung taon si Saulo na anak ni Kis na lalaking mula sa angkan ni Benjamin.22 At nang siya ay inalis, itinindig ng Diyos para sa kanila si David upang maging hari, na siya rin ang pinatotohanan niya na sinabi, ‘Natagpuan ko si David na anak ni Jesse, isang lalaking ayon sa aking puso na siyang gagawa ng lahat ng aking kalooban.’23 Mula sa binhi ng taong ito, ayon sa kaniyang pangako, itinindig ng Diyos sa Israel si Jesus na Tagapagligtas.24 Bago siya dumating ay nangaral muna si Juan ng bawtismo ng pagsisisi sa lahat ng mga tao sa Israel.25 Ngunit habang ginaganap na ni Juan ang kaniyang tungkulin, sinabi niya, ‘Sino ba ako sa akala ninyo? Hindi ako ang Cristo. Subalit narito, may isang dumarating na kasunod ko na hindi ako karapat-dapat magkalag ng panyapak ng kaniyang mga paa.’26 “Mga ginoo at mga kapatid, mga anak ng lahi ni Abraham at kayo na mga may takot sa Diyos, ang salita ng kaligtasang ito ay ipinadala sa inyo,27 sapagkat ang mga naninirahan sa Jerusalem at ang kanilang mga pinuno ang tumupad sa mga paghatol sa kaniya, dahil siya ay hindi nila kinilala, at ang mga tinig ng mga propeta ayon sa kanilang binabasa tuwing araw ng Sabat.28 Bagaman walang makitang anumang dahilan ng kaniyang kamatayan, hiniling nila kay Pilato na siya ay patayin.29 At nang naganap nila ang lahat ng mga nakasulat patungkol sa kaniya, pagkatapos siyang ibaba mula sa kahoy, siya ay kanilang inilagay sa libingan.30 Subalit ang Diyos ang nagbangon sa kaniya mula sa mga patay.31 Sa loob ng maraming araw, siya ay nakita ng mga kasama niyang umahon mula sa Galilea patungo sa Jerusalem. Sila ang kaniyang mga saksi sa mga tao.32 At kami ay nangaral sa inyo ng ebanghelyo na pangakong ginawa para sa ating mga ninuno33 sapagkat ito ay tinupad ng Diyos sa atin na kanilang mga anak nang muli niyang ibinangon si Jesus ayon din sa nasusulat sa ikalawang Awit, ‘Ikaw ang aking Anak. Sa araw na ito ay ipinanganak kita.’ Awi 2:734 At patungkol sa pagbangon ng Diyos sa kaniya mula sa mga patay, upang hindi na babalik sa pagkabulok, ay nagsalita siya ng ganito, ‘Ibibigay ko sa iyo ang mga tapat na kahabagan ni David.’ Isa 55:335 Kaya sinabi rin niya sa ibang Awit, ‘Hindi mo hahayaan na ang iyong Banal ay makakita ng pagkabulok.’ Awi 16:1036 “Sapagkat pagkatapos ngang paglingkuran ni David ang kaniyang sariling lahi ayon sa kalooban ng Diyos, siya ay namatay at inilibing sa piling ng kaniyang mga ninuno at nakakita ng pagkabulok.37 Subalit si Jesus na muling ibinangon ng Diyos ay hindi nakakita ng pagkabulok.38 Kaya mga ginoo at mga kapatid, dapat ninyo itong alamin na sa pamamagitan niya, ibinabalita sa inyo ang kapatawaran ng mga kasalanan.39 At sa pamamagitan niya, pinapawalang-sala ang lahat ng sumasampalataya mula sa lahat ng mga bagay na hindi kayo maaring mapawalang-sala ng Kautusan ni Moises.40 Mag-ingat nga kayo, na huwag nawang mangyari sa inyo ang mga inihayag na sa mga Propeta,41 ‘Narito, kayong mga mapanghamak, mamangha kayo at maglaho sapagkat ang gawaing aking ginagawa sa inyong mga araw ay isang gawaing hinding-hindi ninyo mapapaniwalaan kahit na may taong magsasalaysay sa inyo.’ ” Hab 1:542 At pagkaalis nila mula sa sinagoga ng mga Judio, ang mga Gentil ay nagsumamo na ipangaral sa kanila ang mga salitang ito sa susunod na araw ng Sabat.43 Ngunit nang makaalis na ang mga nasa sinagoga, marami sa mga Judio at sa mga matatapat na nagbago ng paniniwala ang sumunod kina Pablo at Bernabe, na sa pakikipag-usap sa kanila ay humimok sa kanila na manatili sa biyaya ng Diyos.44 At sa sumunod na araw ng Sabat, halos ang buong lungsod ay nagkatipon upang pakinggan ang salita ng Diyos.45 Subalit nang nakita ng mga Judio ang napakaraming tao, sila ay napuspos ng inggit at nagsalita laban sa mga bagay na sinasabi ni Pablo. Sila ay sumasalungat at lumalapastangan.46 Ngunit si Pablo at Bernabe ay buong tapang na nagsabi, “Kinakailangang sa inyo muna sabihin ang salita ng Diyos, ngunit yamang itinakwil ninyo ito at hinahatulan ninyo ang inyong mga sarili na hindi karapat-dapat sa buhay na walang hanggan, narito, kami ay bumabaling sa mga Gentil,47 sapagkat sa ganitong paraan ay iniutos sa amin ng Panginoon, ‘Itinalaga na kita upang maging ilaw para sa kaligtasan ng mga Gentil hanggang sa kadulu-duluhan ng daigdig.’ ” Isa 49:648 At nang narinig ito ng mga Gentil, sila ay nagalak at niluwalhati ang salita ng Panginoon, at ang sinumang naitalaga na sa buhay na walang hanggan ay sumampalataya.49 Kaya ang salita ng Panginoon ay lumalaganap sa buong lupain.50 Subalit inudyukan ng mga Judio ang mga nagsisisamba at kagalang-galang na mga babae at ang mga pangunahing lalaki sa lungsod, at sila ay nagsimula ng pagmamalupit laban kay Pablo at Bernabe at sila ay pinalayas sa kanilang lupain.51 Kaya nang naipagpag nina Pablo at Bernabe ang alikabok ng kanilang mga paa laban sa kanila, sila ay pumunta sa Iconio.52 At ang mga alagad ay napuspos ng kagalakan at ng Banal na Espiritu.
Acts 17
1 At nang sila ay nakadaan sa Amfipolis at Apolonia, dumating sila sa Tesalonica kung saan ay may sinagoga ng mga Judio.2 At si Pablo ay pumasok doon ayon sa kaniyang kinaugalian at sa loob ng tatlong araw ng Sabat, siya ay nakipagpaliwanagan sa kanila mula sa mga Kasulatan3 na kaniyang binubuksan at ipinapaliwanag, na kinakailangang ang Cristo ay magbata ng hirap at muling mabuhay mula sa mga patay, at “Ito ang Cristo, ang Jesus na ipinapangaral ko sa inyo.”4 At ang ilan sa kanila ay nahikayat at sumama kay Pablo at kay Silas, at ang napakaraming mga Griyego na palasamba sa Diyos, at hindi kaunti ang sa mga pangunahing babae.5 Ngunit dahil sa inggit, ang mga Judio na hindi sumampalataya ay nagsama ng ilang masasamang tao mula sa pamilihan. At nang sila ay nakapagtipon, ginulo nila ang lungsod at nilusob ang bahay ni Jason. Hinanap nila sina Pablo at Silas upang maiharap sa mga tao.6 Subalit dahil sila ay hindi natagpuan, kinaladkad nila si Jason at ang ilang kapatid sa harap ng mga opisyal ng lungsod na ipinagsisigawan, “Ang mga taong nanggugulo sa sanlibutan ay pumunta rin sa dakong ito7 at tinanggap ni Jason. At lahat ng mga ito ay gumagawa ng laban sa mga utos ni Cesar na sinasabing may ibang hari, si Jesus.”8 At ang napakaraming tao at ang mga pinuno ng lungsod na nakikinig sa mga bagay na ito ay kanilang ginulo.9 Nang natanggap na nila ang sapat na salapi mula kay Jason at sa iba, sila ay pinalaya nila.10 Kaya kinagabihan ay pinaalis kaagad ng mga kapatid sina Pablo at Silas papuntang Berea. Pagdating nila roon, sila ay pumasok sa sinagoga ng mga Judio.11 Ang mga taga-Berea ay higit na mararangal kaysa sa mga taga-Tesalonica yamang tinanggap nila ang salita ng buong sigasig at sinaliksik ang mga Kasulatan araw-araw kung gayon nga ang mga bagay na ito.12 Kaya nga marami sa kanila ang sumampalataya maging sa mga kagalang-galang na mga babaing Griyego at sa mga lalaki na hindi kaunti.13 Ngunit nang nalaman ng mga Judiong taga-Tesalonica na ang salita ng Diyos ay naipangaral din ni Pablo sa Berea, sila ay pumunta rin doon upang guluhin ang napakaraming tao.14 Kaya pinaalis kaagad ng mga kapatid si Pablo na parang patungo sa dagat, subalit sina Silas at Timoteo ay nagpaiwan pa roon.15 At ang mga sumama kay Pablo ang naghatid sa kaniya hanggang sa Atenas. At nang natanggap nila ang bilin para kina Silas at Timoteo na sila ay makakapunta kaagad sa kaniya, sila ay umalis.16 Subalit habang hinihintay ni Pablo sina Silas at Timoteo sa Atenas, siya ay nababagabag sa kaniyang espiritu dahil sa nakikita niya ang lungsod na punung-puno ng mga diyos-diyosan.17 Kaya nga, siya ay nakipagpaliwanagan sa mga Judio sa sinagoga at sa mga sumasamba sa Diyos, gayundin sa sinumang nakakatagpo niya sa pamilihan araw-araw.18 At ang ilan sa mga pilosopong Epicureo at mga Estoico ay nakipagtalo sa kaniya. At ang ilan ay nagsasabi, “Ano ang ibig sabihin ng matabil na ito?” Ngunit ang iba ay nagsabi, “Para siyang tagapangaral ng mga kakaibang diyos” sapagkat ipinangangaral niya sa kanila ang ebanghelyo ni Jesus at ang muling pagkabuhay.19 At sila na kumuha at nagdala sa kaniya sa Burol ng Areo ay nagsasabi, “Maaari ba naming malaman kung ano itong bagong katuruan na sinasabi mo?20 Sapagkat ikaw ay nagdadala ng kakaibang mga bagay sa aming mga pandinig kaya ninanais naming malaman kung ano ang kahulugan ng mga bagay na ito.”21 Ang lahat na mga taga-Atenas at ang mga nakikipamayan doon ay walang ibang pinaggugugulan ng panahon kundi ang pagsasalaysay o ang pakikinig ng bagong mga bagay.22 Kaya si Pablo ay tumayo sa gitna ng Burol ng Areo at kaniyang sinabi, “Mga ginoo, mga taga-Atenas, nakikita ko na kayo ay lubhang mapaniwala sa mga diyos sa lahat ng mga bagay23 sapagkat habang ako ay dumadaan at pinagmamasdan ko ang mga bagay na inyong sinasamba, nakita ko rin ang isang dambana kung saan ay nakasulat, SA HINDI NAKIKILALANG DIYOS. Kaya siya nga na inyong sinasamba bagaman siya ay hindi ninyo kilala, siya ang aking ipinangangaral sa inyo.24 Ang Diyos na lumikha ng sanlibutan at ng lahat ng mga naroroon ay hindi nananahan sa mga banal na dako na ginawa sa pamamagitan ng mga kamay, yamang siya ang Panginoon ng langit at ng lupa,25 ni pinaglilingkuran sa pamamagitan ng mga kamay ng mga tao, na siya ay parang nangangailangan ng anumang bagay, dahil siya ang nagbibigay sa lahat ng buhay, ng hininga at ng lahat ng mga bagay.26 Ginawa niya mula sa isang dugo ang lahat ng bansa ng mga tao upang manahan sa ibabaw ng buong lupa na kaniyang tinukoy at itinakda nang una pang kapanahunan at ang mga hangganan ng kanilang pananahanan27 upang hanapin nila ang Panginoon at kanilang masumpungan kung sakaling siya ay hanapin nila. Bagaman siya ay hindi malayo sa bawat isa sa atin28 sapagkat sa pamamagitan niya tayo ay nabubuhay, nakakakilos, at mayroong pagkatao. Gaya rin ng sinabi na ng ilan sa inyong mga makata, ‘Dahil tayo rin naman ay kaniyang mga anak.’29 Dahil dito, yamang tayo ay kabilang sa angkan ng Diyos, hindi natin marapat isipin na ang pagka-Diyos ay katulad sa ginto, sa pilak, o sa bato na inukit ng sining at ng kathang-isip ng tao.30 Kaya nga, ang mga panahon ng kamangmangan na hindi pinansin ng Diyos, ngayon, ay ipinag-uutos niya na ang lahat ng mga tao saanmang dako ay magsisi31 sapagkat siya ay nagtakda ng araw kung kailan niya hahatulan ang sanlibutan ayon sa katuwiran sa pamamagitan ng lalaki na kaniyang itinalaga at sa pamamagitan ng pagbuhay sa kaniya mula sa mga patay, nagbigay siya ng katiyakan sa lahat.”32 Nang narinig nila ang patungkol sa muling pagkabuhay ng mga patay, ang ilan nga ay nangutya at ang iba ay nagsabi, “Pakikinggan ka naming muli patungkol dito.”33 At pagkatapos nito, si Pablo ay umalis mula sa kanilang kalagitnaan.34 Ngunit ang ilang kalalakihan na sumama sa kaniya ay sumampalataya at ang isa sa kanila ay si Dionisio na nakatira sa Burol ng Areo, at isang babae na ang pangalan ay Damaris at ang iba pang kasama nila.
