16 Ngunit si Jesus ay palaging umaalis patungo sa ilang at nanalangin.
Mark 14
32 Sila ay dumating sa lugar na ang pangalan ay Getsemane at sinabi ni Jesus sa kaniyang mga alagad, “Umupo kayo rito habang ako ay nananalangin.”33 At isinama niya sina Pedro, Santiago at Juan, at nagsimula siyang labis na mangamba at labis na mabagabag.34 At sinabi ni Jesus sa kanila, “Ang kaluluwa ko ay lubhang nagdadalamhati hanggang sa kamatayan. Manatili kayo rito at magbantay kayo.”35 Nang siya ay nakalayo nang kaunti, siya ay nagpatirapa sa lupa at nanalangin na kung maaari ay lumagpas sa kaniya ang oras na ito.36 Sinabi niya, “Abba, Ama, ang lahat ng mga bagay ay magagawa mo, ilayo mo sa akin ang sarong ito, gayunpaman, hindi kung ano ang ninanais ko kundi kung ano ang kalooban mo.”37 At pinuntahan niya ang mga alagad at natagpuan silang natutulog, at sinabi niya kay Pedro, “Simon, natutulog ka? Hindi mo ba kayang magbantay nang isang oras?38 Magbantay kayo at manalangin upang hindi kayo pumasok sa tukso. Ang espiritu nga ay nagnanais ngunit ang laman ay mahina.”39 At nang siya ay muling umalis, siya ay nanalangin na sinasabi ang gayunding salita.40 At sa kaniyang pagbalik, sila ay muli niyang natagpuang natutulog sapagkat mabigat na ang kanilang mga mata, at hindi nila alam kung ano ang kanilang isasagot sa kaniya.41 At siya ay pumunta sa ikatlong pagkakataon at sinabi sa kanila, “Natutulog pa ba kayo at nagpapahinga? Sapat na iyan. Ang oras ay dumating na. Narito, ang Anak ng Tao ay ipinagkakanulo sa mga kamay ng mga makasalanan.
Mark 1
35 Kinaumagahan habang madilim pa, si Jesus ay bumangon at lumabas at pumunta siya sa liblib na lugar at doon ay nanalangin siya.
Matthew 26
36 Pagkatapos ay pumunta si Jesus kasama sila sa isang lupaing tinatawag na Getsemane at sinabi niya sa mga alagad, “Umupo kayo rito habang ako ay pupunta sa dako roon upang manalangin.”
Matthew 26
36 Pagkatapos ay pumunta si Jesus kasama sila sa isang lupaing tinatawag na Getsemane at sinabi niya sa mga alagad, “Umupo kayo rito habang ako ay pupunta sa dako roon upang manalangin.”37 At kaniyang isinama si Pedro at ang dalawang anak ni Zebedeo at nagsimula siyang malungkot nang labis at malumbay nang lubos.38 Kaya sinabi niya sa kanila, “Ang aking kaluluwa ay lubhang nagdadalamhati hanggang sa kamatayan. Manatili kayo rito at magbantay na kasama ko.”39 At siya ay pumunta sa di-kalayuan at siya ay nagpatirapa sa kaniyang mukha at nanalangin na sinasabi, “Aking Ama, kung maaari ay hayaan mong lumampas sa akin ang sarong ito, gayunpaman, hindi ang ayon sa aking ninanais kundi ang sa iyo.”40 At siya ay pumunta sa mga alagad at sila ay natagpuan niyang natutulog at sinabi niya kay Pedro, “Hindi ba ninyo kayang magbantay ng isang oras na kasama ko?41 Magbantay kayo at manalangin upang hindi kayo pumasok sa tukso. Ang espiritu nga ay nagnanais ngunit ang laman ay mahina.”42 Sa pangalawang pagkakataon ay muli siyang umalis at nanalangin na sinasabi, “Aking Ama, kung hindi maaaring lumampas sa akin ang sarong ito maliban na ito ay aking inumin, mangyari ang iyong kalooban.”43 At sa kaniyang pagbalik ay natagpuan niya sila na muling natutulog sapagkat ang kanilang mga mata ay bumigat na.44 At sila ay kaniyang iniwan at muling umalis at nanalangin sa ikatlong pagkakataon na sinabi ang gayunding pananalita.45 Pagkatapos ay pumunta siya sa kaniyang mga alagad at sinabi sa kanila, “Magsitulog kayo at saka magpahinga, narito, malapit na ang oras at ang Anak ng Tao ay ipinagkakanulo na sa mga kamay ng mga makasalanan.
