1 At narinig ng mga apostol at ng mga kapatid na nasa Judea na ang mga Gentil ay tumanggap din ng salita ng Diyos.2 At nang umahon si Pedro sa Jerusalem, nakipagtalo sa kaniya ang mga nasa pagtutuli3 na sinasabi, “Nakisalamuha ka sa mga taong hindi tuli at kumain kang kasalo nila!”4 Ngunit maayos na isinalaysay ni Pedro sa kanila ang pangyayari mula sa simula na sinasabi,5 “Ako ay nasa lungsod ng Jopa na nananalangin at sa kalagayang parang nangangarap, ako ay nakakita ng pangitain ng isang sisidlang bumababa na kagaya ng malapad na kumot na may apat na sulok at ibinababa mula sa langit at umabot hanggang sa akin.6 Nang tinitigan ko iyon, pinagmasdan ko at nakita ko ang mga hayop sa lupa na may apat na paa, ang mababangis na hayop, ang mga hayop na gumagapang at ang mga ibon sa himpapawid.7 At narinig ko ang isang tinig na nagsasabi sa akin, ‘Tumindig ka Pedro, kumatay ka at kumain ka.’8 Ngunit sinabi ko, ‘Hindi maaari, Panginoon! Sapagkat kailanman ay walang anumang karaniwan o marumi ang pumasok sa aking bibig.’9 Subalit sumagot sa akin ng ikalawang ulit ang tinig mula sa langit, ‘Yaong mga nilinis ng Diyos ay huwag mong ituring na marumi.’10 At ito ay nangyari ng tatlong ulit at muling hinatak ang lahat patungo sa langit.11 At narito, dumating kaagad sa bahay na tinutuluyan ko ang tatlong lalaki na isinugo sa akin mula sa Cesarea.12 At sinabi sa akin ng Espiritu na sumama ako sa kanila nang walang pag-aalinlangan. Gayunpaman, sumama rin sa akin itong anim na mga kapatid at pumasok kami sa bahay ng lalaking iyon.13 Isinalaysay rin niya sa amin kung paano niya nakita sa kaniyang bahay ang isang anghel na nakatayo at nagsasabi sa kaniya, ‘Magsugo ka ng mga lalaki sa Jopa at ipasundo mo si Simon na tinatawag na Pedro.14 Siya ang magsasalaysay sa iyo ng mga salita, sa ikaliligtas mo at ng iyong buong sambahayan.’15 At nang ako ay nagsimulang magsalita, bumaba sa kanila ang Banal na Espiritu katulad din ng pagbaba niya sa atin noong simula.16 Kaya naalala ko ang salita ng Panginoon kung paano niya sinabi, ‘Tunay na si Juan ay nagbawtismo sa tubig, ngunit kayo ay babawtismuhan sa Banal na Espiritu.’17 Yamang ibinigay nga ng Diyos sa kanila ang ganoon ding kaloob kagaya ng ibinigay niya sa atin na sumampalataya sa Panginoong Jesu-Cristo, sino naman ako na makakasalungat sa Diyos?”18 Kaya nang narinig nila ang mga bagay na ito, tumahimik sila at niluwalhati nila ang Diyos na sinasabi, “Kung gayon, ibinigay rin ng Diyos sa mga Gentil ang pagsisisi patungo sa buhay.”19 Kaya nga, sila na mga nangalat dahil sa pagmamalupit na nangyari kay Esteban, ay naglakbay hanggang sa Fenicia, sa Cyprus at sa Antioquia na walang sinumang pinagsalaysayan ng salita maliban sa mga Judio lamang.20 Ngunit ang ilan sa kanila ay mga lalaking nagmula sa Cyprus at sa Cerene. Nang ang mga ito ay dumating sa Antioquia, sila ay nagsalita sa mga Helenista na ipinangangaral ang ebanghelyo ng Panginoong Jesus.21 At ang kamay ng Panginoon ay sumakanila at ang malaking bilang ng mga sumasampalataya ay bumaling patungo sa Panginoon.22 At ang ulat patungkol sa kanila ay nakarating sa pandinig ng iglesiya na nasa Jerusalem, kaya isinugo nila si Bernabe upang pumunta hanggang sa Antioquia.23 Nang siya ay dumating at nakita niya ang biyaya ng Diyos, siya ay nagalak at isinamo niya sa kanilang lahat na manatili sila sa Panginoon ayon sa kapasyahan ng kanilang puso,24 sapagkat siya ay mabuting tao at puspos ng Banal na Espiritu at ng pananampalataya. At ang lubhang napakaraming tao ay naidagdag sa Panginoon.25 Pagkatapos nito, si Bernabe ay pumunta sa Tarso upang hanapin si Saulo.26 At nang natagpuan niya si Saulo, siya ay kaniyang dinala sa Antioquia. Nangyari, na sa buong isang taon sila ay nagkatipong kasama ang iglesiya at nagturo sa lubhang napakaraming tao. At sa Antioquia, ang mga alagad ay unang tinawag na mga Cristiano.27 Sa mga araw na ito ay may mga propetang bumaba mula sa Jerusalem patungo sa Antioquia.28 Tumindig nga ang isa sa kanila na ang pangalan ay Agabo at ipinahayag niya sa pamamagitan ng Espiritu na may magaganap na malaking taggutom sa buong sanlibutan, na nangyari rin sa kapanahunan ni Claudio Cesar.29 Kaya ang mga alagad, ayon sa kakayahan ng bawat isa, ay nagtakda ng mga bagay upang ipadalang tulong sa mga kapatid na nakatira sa Judea.30 Ginawa nila ito at ipinadala sa matatanda sa pamamagitan ng kamay ni Bernabe at ni Saulo.
Acts 15
1 At lumusong mula sa Judea ang ilang mga kalalakihan at tinuruan nila ang mga kapatid, na sinasabi, “Maliban na kayo ay makapagpatuli ayon sa kaugalian ni Moises, hindi kayo maaaring maligtas.”2 Kaya, nang nagkaroon ng kaguluhan at ng hindi kakaunting pakikipagtatalo sina Pablo at Bernabe laban sa kanila, kanilang itinalaga sina Pablo at Bernabe at ang iba pang mula sa kanila upang papuntahin sa mga apostol at sa matatanda sa Jerusalem patungkol sa katanungang ito.3 Kaya nga, nang sila ay napahayo ng iglesiya, sila ay dumaan sa Fenicia at Samaria, isinasalaysay nila ang pagbabagong loob ng mga Gentil at sila ay nagdulot ng malaking kagalakan sa lahat ng kapatid.4 At nang sila ay dumating sa Jerusalem, sila ay tinanggap ng iglesiya, ng mga apostol at ng matatanda, at ibinalita nila ang lahat ng mga bagay na ginawa ng Diyos sa kanila.5 Ngunit ang ilang mula sa pangkat ng Fariseo na mga nanampalataya na ay tumindig na nagsasabi, “Kinakailangang sila ay tuliin at utusan na kanilang ganapin ang Kautusan ni Moises.”6 At nagtipon ang mga apostol at ang matatanda upang alamin ang bagay na ito.7 Ngunit pagkatapos ng labis na pagtatalo, tumindig si Pedro at sinabi sa kanila, “Mga ginoo at mga kapatid, nalalaman ninyo na nang unang mga araw, mula sa atin ay humirang ang Diyos, na sa pamamagitan ng aking bibig ay mapakinggan ng mga Gentil ang salita ng ebanghelyo at upang sila ay sumampalataya.8 At ang Diyos na nakakaalam ng puso ay nagpatotoo sa kanila sa pamamagitan ng pagbigay sa kanila ng Banal na Espiritu, kagaya rin ng ginawa niya sa atin,9 at walang anumang pagkakaiba sa pagitan natin at sa kanila na sa pamamagitan ng pananampalataya ay nilinis ang kanilang mga puso.10 Kaya ngayon, bakit ninyo sinusubok ang Diyos sa paglagay ng pamatok sa leeg ng mga alagad na kahit ang ating mga ninuno, ni tayo man ay walang kakayahang magdala?11 Ngunit sa pamamagitan ng biyaya ng Panginoong Jesu-Cristo tayo ay sumasampalataya upang maligtas, gaya rin naman nila.”12 Kaya tumahimik ang lahat ng napakaraming tao at kanilang pinakikinggan sina Bernabe at Pablo sa pagsasalaysay ng lahat ng mga tanda at ng mga kamangha-manghang gawa na ginawa ng Diyos sa mga Gentil sa pamamagitan nila.13 At pagkatapos nilang manahimik, sumagot si Santiago na sinasabi, “Mga ginoo at mga kapatid, pakinggan ninyo ako.14 Inihayag ni Simon kung paanong unang dumalaw ang Diyos upang pumili mula sa mga Gentil ng mga tao para sa kaniyang pangalan,15 at ang mga salita ng mga Propeta ay naaayon dito, ayon sa nasusulat,16 ‘Pagkatapos ng mga ito, ako ay babalik at itatayo kong muli ang tabernakulo ni David na bumagsak at nawasak na. Ito ay itatayo kong muli at aayusin,17 upang hanapin ng mga nalalabing mga tao ang Panginoon, at ng lahat ng mga Gentil, na tinawag sa aking pangalan, sinasabi ng Panginoon na siyang gumagawa ng lahat ng mga bagay.18 Alam ng Diyos ang lahat ng kaniyang mga gawa mula sa walang hanggan.’ Amo 9:11-1219 “Dahil dito, ang aking pasya ay huwag nang gambalain yaong mga nagmula sa mga Gentil na bumabaling patungo sa Diyos,20 sa halip ay sulatan natin sila na lumayo mula sa mga karumihan ng mga diyos-diyosan, sa pakikiapid, sa bagay na binigti at sa dugo,21 sapagkat si Moises, mula pa noong unang panahon, ay mayroong mga nangangaral patungkol sa kaniya, na binabasa sa mga sinagoga bawat araw ng Sabat.”22 Nang magkagayon, minabuti ng mga apostol at ng matatanda, kasama ang buong iglesiya na pumili ng mga lalaking mula sa kanila upang suguin sa Antioquia na kasama nina Pablo at Bernabe. Sila ay si Judas na tinatawag na Barsabas at si Silas na mga tagapanguna sa mga kapatid.23 Sila ay sumulat sa pamamagitan ng kanilang kamay ng ganito: “Ang mga apostol, ang matatanda, at ang mga kapatid ay bumabati sa inyo na mga kapatid na mga Gentil na nasa sa Antioquia, sa Siria at sa Cilicia.24 Dahil narinig namin na ang ilan sa mga umalis mula sa amin ay ginugulo kayo sa pamamagitan ng mga salita upang sirain ang inyong mga kaluluwa, na sinasabi, ‘Kinakailangan kayong magpatuli at ganapin ang kautusan,’ na hindi naman namin ipinag-utos.25 Kaya minabuti naming magtipon nang may pagkakaisa upang suguin sa inyo ang mga lalaking pinili, kasama ng aming minamahal na Bernabe at Pablo,26 mga lalaking nagsuko ng kanilang buhay alang-alang sa pangalan ng ating Panginoong Jesu-Cristo.27 Dahil dito, isinugo na namin sina Judas at Silas at sila yaong nagbabalita sa inyo ng gayunding mga bagay sa pamamagitan ng salita.28 Sapagkat minabuti ng Banal na Espiritu, at namin, na huwag kayong dagdagan ng lalong mabigat na pasanin maliban sa mga bagay na ito na kinakailangan:29 na lumayo kayo sa mga bagay na inihandog sa mga diyos-diyosan, sa dugo, sa bagay na binigti at sa pakikiapid. Kung iniingatan ninyo ang inyong mga sarili sa mga bagay na ito, makakabuti ito sa inyo. Magpakatatag kayo.”30 Kaya nga nang sila ay nakaalis, sila ay pumunta sa Antioquia at nang natipon nila ang napakaraming tao, kanilang ibinigay ang sulat.31 At pagkatapos nilang basahin ito, sila ay nagalak dahil sa kaginhawaan.32 Si Judas at si Silas, bilang mga propeta rin, ang nagpalakas ng loob at nagpatatag sa mga kapatid sa pamamagitan ng maraming salita.33 At nang sila ay nakagugol ng ilang panahon doon, sila ay may kapayapaang pinahayo ng mga kapatid pabalik sa mga apostol.34 Ngunit minabuti ni Silas na manatili roon35 at sina Pablo at Bernabe naman kasama ang marami pang iba ay nanatili sa Antioquia na itinuturo at ipinapangaral ang salita ng Panginoon.36 Pagkaraan ng ilang araw, sinabi ni Pablo kay Bernabe, “Sa ating pagbabalik ay dapat nating dalawin ang ating mga kapatid sa bawat lungsod kung saan natin ipinangaral ang salita ng Panginoon at alamin kung ano ang kanilang kalalagayan.”37 At ipinasiya ni Bernabe na isama nila si Juan, na tinatawag na Marcos.38 Subalit minarapat ni Pablo na hindi isama ang taong humiwalay sa kanila sa Pamfilia at hindi sumama sa kanila sa gawain.39 At nagkaroon sila ng matinding pagtatalo na nagpahiwalay sa kanila sa isa't isa. Kaya isinama ni Bernabe si Marcos at naglayag patungo sa Cyprus.40 Ngunit pinili ni Pablo si Silas, at sila ay umalis na ipinagtagubilin ng mga kapatid sa biyaya ng Diyos.41 At siya ay patuloy na naglakbay sa Siria at Cilicia na pinapatatag ang mga iglesiya.
Galatians 2
1 Then after fourteen years I went up again to Jerusalem with Barnabas, taking Titus along with me.2 I went up because of a revelation and set before them (though privately before those who seemed influential) the gospel that I proclaim among the Gentiles, in order to make sure I was not running or had not run in vain.3 But even Titus, who was with me, was not forced to be circumcised, though he was a Greek.4 Yet because of false brothers secretly brought in—who slipped in to spy out our freedom that we have in Christ Jesus, so that they might bring us into slavery—5 to them we did not yield in submission even for a moment, so that the truth of the gospel might be preserved for you.6 And from those who seemed to be influential (what they were makes no difference to me; God shows no partiality)—those, I say, who seemed influential added nothing to me.7 On the contrary, when they saw that I had been entrusted with the gospel to the uncircumcised, just as Peter had been entrusted with the gospel to the circumcised8 (for he who worked through Peter for his apostolic ministry to the circumcised worked also through me for mine to the Gentiles),9 and when James and Cephas and John, who seemed to be pillars, perceived the grace that was given to me, they gave the right hand of fellowship to Barnabas and me, that we should go to the Gentiles and they to the circumcised.10 Only, they asked us to remember the poor, the very thing I was eager to do.11 But when Cephas came to Antioch, I opposed him to his face, because he stood condemned.12 For before certain men came from James, he was eating with the Gentiles; but when they came he drew back and separated himself, fearing the circumcision party.13 And the rest of the Jews acted hypocritically along with him, so that even Barnabas was led astray by their hypocrisy.14 But when I saw that their conduct was not in step with the truth of the gospel, I said to Cephas before them all, “If you, though a Jew, live like a Gentile and not like a Jew, how can you force the Gentiles to live like Jews?”15 We ourselves are Jews by birth and not Gentile sinners;16 yet we know that a person is not justified by works of the law but through faith in Jesus Christ, so we also have believed in Christ Jesus, in order to be justified by faith in Christ and not by works of the law, because by works of the law no one will be justified.17 But if, in our endeavor to be justified in Christ, we too were found to be sinners, is Christ then a servant of sin? Certainly not!18 For if I rebuild what I tore down, I prove myself to be a transgressor.19 For through the law I died to the law, so that I might live to God.20 I have been crucified with Christ. It is no longer I who live, but Christ who lives in me. And the life I now live in the flesh I live by faith in the Son of God, who loved me and gave himself for me.21 I do not nullify the grace of God, for if righteousness were through the law, then Christ died for no purpose.
